Aangeprate herinneringen
Een aktueel voorbeeld van het destructieve effect van aangeprate herinneringen blijkt uit teletekst van vandaag:
Een man uit Enschede is vermoedelijk op basis van dubieuze verhoortechnieken veroordeeld tot 8 jaar gevangenisstraf. Meest opmerkelijke zinsnede:
"Agenten maken de ouders zwart, ook als de meisjes na urenlange verhoren nog volhouden dat ze niet zijn misbruikt."
De man kreeg acht jaar met TBS en houdt nog steeds vol onschuldig te zijn.
Een korte samenvatting van de zaak:
Melissa en Deborah K. zijn twee zwakbegaafde kinderen uit een probleemgezin. De ouders staan erom bekend dat ze de buurt terroriseren.
Feit is dat de beide meisjes af en toe "vieze spelletjes" met buurtkinderen doen.
Op een bepaald moment wordt er aangifte gedaan.
Door publiciteit volgen er vele aangiften en ontwikkelt zich een soort massahysterie.
De meisjes worden verhoord, waarbij de verklaringen steeds meer bizar en ongeloofwaardig worden:
"Aanvankelijk zeggen ze dat de ontucht plaatsvond in het bos, de kinderboerderij en de speeltuin. Later wordt het verhaal dat ze de slachtoffertjes soms eerst ontvoerden en vervolgens verkrachtten in huize K. Af en toe deden dan hun ouders en oom Johnny van D. mee. Zo zou dit drietal bij herhaling kinderen hebben vastgebonden en verkracht onder bedreiging van een pistool."
Deskundigen hebben echter veel kritiek op de toegepaste verhoormethode, Hans Crombag, emeritus hoogleraar rechtspsychologie:
`De recherche maakt de meest fantastische verhoorfouten. Alle fouten die in het boekje staan, worden gemaakt. En nog een paar meer.' Zo krijgen Melissa en Debora eerst tirades over hun ouders en oom te horen en mogen ze daarna hun mening geven. Ook worden de zusjes tijdens de meer dan twintig verhoren voortdurend geconfronteerd met elkaars verklaringen. Crombag: `Een keer vraagt Melissa: ``Heeft Debora dat al gezegd?'' Waarop de verhoorder reageert: ``Nee, dat gaat ze morgen zeggen''.' Ook ontkent Melissa na verloop van tijd weer dat ze seksueel is misbruikt door haar ouders. De rechtbank handhaaft de oude verklaring. Later zal ze tegen psychiater Bruinsma zeggen: `Ik heb gewoon naverteld wat ze tegen me zeiden. Als je niet bekent, dan moest je langer blijven.'
Ook de CRI (Centrale Recherche Informatiedienst) veegt de vloer aan met de gevolgde werkwijze.
En net als bij Yolanda uit Epe, spelen ook hier weer MPS/DIS "deskundigen" een dubieuze rol: volgens psycholoog Terpstra en psychiater Bruinsma lijdt Melissa aan alexithymie; partiële gevoelsdissociatie. Een volledig onbewezen syndroom. Pseudowetenschappelijk, maar dat weet de rechtbank niet.
Om kort te gaan: hoewel daadwerkelijke bewijzen volledig ontbreken worden zowel de ouders als de oom veroordeeld: vader krijgt 8 jaar met TBS, de oom 7 jaar en moeder 5 jaar. (Bron: Skepsis)
Tweevandaag maakte er een item over: Klik hier ( met dank aan Kitty!)

Wat een afschuwelijk verhaal, vreselijk dat dit in Nederland plaats kan vinden. Zeker nu er zoveel bekend is over suggestieve verhoortechnieken en suggestibele personen.
Het doet me denken aan de Ingram zaak in Amerika. Alleen in die zaak kreeg de verdachte zelf ook aangepraatte herinneringen waardoor hij bekende
http://members.aol.com/ingramorg/index.h..