De-Berealisatie
Het Nederlands Dagblad bevestigt in een vandaag verschenen stuk het al vermoedde uiteenvallen van de Berea Beweging.
"Aanleiding voor het uiteenvallen van de 26 gemeenten tellende Beréa-beweging is de handelswijze van voorganger Rob Allart van de Beréa-gemeente in Amsterdam."
Uit het artikel valt op te maken dat zowel het KFS schandaal als de hele leiderschapscultuur bij Berea hieraan debet zijn.
Op zich is dat niks nieuws, afgezien van de KFS perikelen was er al genoeg mis in termen van autoritair en manipulatief leiderschap.
De hele opzet van Berea: een wirwar aan stichtingen met commerciële functies, leek al indicatief voor de sterke verwevenheid van Godsbeleving en het dienen van "de mammon".
Dit ter meerdere eer en glorie van een kleine groep "insiders": de leider en zijn schoothondjes.
Sowieso vind ik dat een kerkgenootschap meer het karakter van een vereniging hoort te hebben. Een vereniging heeft leden, een vereniging kent inspraak. Dat is iets heel anders dan bij stichtingen, waarbij per definitie het stichtingsbestuur de dienst uitmaakt.
Het zal mij benieuwen hoe de afgesplitste gemeenten hiermee omgaan: het handhaven van de stichting als rechtspersoon is de kat op het spek binden en vergroot de kans op misstanden in de toekomst.
Zéker bij charismatisch georiënteerde kerkgenootschappen.
Update (30-01-2006)
Illustratief is dit krantenartikel. De zaak speelde in 2003, maar heeft nog niets aan aktualiteit ingeboet.
Met dank aan IJsbrand, die me op het artikel opmerkzaam maakte.

Jan,
Mee eens dat de leden het uiteindelijk voor het zeggen moeten hebben. Een goed voorbeeld is van een mij onbekende evangelische gemeente:
http://www.ichthusculemborg.nl/index.asp?u=http://www.ichthusculemborg.nl/info/statuten.html
Op de volgende site wordt ook gezegd dat een stichting niet een goed idee is:
http://www.saret.nl/rechtsvormen%20gemeente%20zyn.htm