DIS gevaarlijk voor onze samenleving!
Wanneer we de 'Dis'kundigen mogen geloven is MPS/DIS een ernstige persoonlijkheids- stoornis waarbij meerdere "alters" (onbekend van elkaars bestaan) de regie binnen een mens spontaan kunnen overnemen.
Zoals bekend betwijfel ik het bestaan van deze psychiatrische ziekte, maar áls Onno van der Hart, Suzette Boon, Nel Drayer en Ellert Nijenhuis gelijk hebben, moeten (vanwege de ernst van deze psychiatrische stoornis) speciale maatregelen worden getroffen om te voorkomen dat de openbare veiligheid in gevaar komt.
Met m'n wetenschappelijke instelling ben ik "open minded" genoeg om te erkennen dat ik mogelijk GEHEEL de verkeerde theorieën koester. Dat lef moet je hebben.
Ik stel daarom voor om, zolang er geen eenduidig definitief bewijs is van het al- dan- niet bestaan van "alters", we geen risico nemen en MPS/DIS patiënten bepaalde rechten ontnemen.
Dit in het belang van de veiligheid van ons allen.
Ik denk hierbij bijvoorbeeld aan het rijbewijs. Onlangs nog werd in de USA een "alcoholalter" betrapt. Dat is natuurlijk net zo gevaarlijk als een "kindalter" dat de auto bestuurt. Ook moordalters zijn bekend!
(ik wil de lezer niet teveel in paniek brengen)
Voor werkgevers is het belangrijk te weten of ze één, danwel meerdere persoonlijkheden een baan aanbieden. Je zal maar een secretaresse aannemen die aan het eind van de dag slechts een paar kindertekeningen heeft geproduceerd!
Ook zwembadbezoek is alles behalve risicoloos: als een babyalter het onverhoopt overneemt is het afgelopen met de zwemkunst, dodelijk voor de patient en traumatisch voor de rest van de badgasten.
En wat te denken van bibliotheken: ik moet er niet aan denken dat een kindalter Turks Fruit meekrijgt.
Zolang we niet het fijne weten van deze (volgens diskundigen) zeer ernstige aandoening, moeten we onze maatschappelijke verantwoordelijkheid nemen.
In eerste instantie om de "Disser" te beschermen, maar ook omdat de alters van een disser (ongewild) enorm veel leed aan anderen kunnen toebrengen.
Een beetje reintegratie van alters schijnt volgens diskundigen al snel een jaar of zes te kosten, dus dat lijkt in eerste instantie de minimum periode waarin hen bepaalde rechten worden ontzegd (rijbewijs, beroepsdiploma, zwemdiploma, stemrecht).
MAAR:
Het meest verontrustende is dat niemand weet of geintegreerde personen door een trigger niet weer kunnen terugvallen!
Daar is nog onvoldoende onderzoek naar gedaan, zodat uit veiligheidsoverwegingen de conclusie gerechtvaardigd is, dat DIS patienten vooralsnog permanent bepaalde rechten moeten worden onthouden, tot de wetenschap duidelijkheid schept.
Rest de vraag waarom al die geweldige, baanbrekende 'diskundigen' (Onno van der Hart en lintjedrager Ellert Nijenhuis in het bijzonder), ons nooit hebben gewaarschuwd voor de potentieel enorme risico's van alter-persoonlijkheden die spontaan de 'besturing' van iemand kunnen overnemen.
Als er een ding is wat duidelijk wordt uit de Dis-theorie, dan is het dat Dissers niet toerekeningsvatbaar zijn.
Daar mogen we de ogen niet voor sluiten.
(aangepast: 26-01-06, 14.22)

@ Jan wat me wel opvalt is dat ik in de discussie een praktijk voorbeeld gaf hoe het mis ging met mensen die Dis hadden volgens hun behandelaars.
Helaas zijn er meerdere mensen die ik ontmoet heb die dit ziektebeeld aangepraat hadden maar de problemen waar ze mee liepen waren van een andere aard!
Wat me op valt is dat mensen en therapeuten dit niet willen horen en gauw over mijn bevindingen heen gelopen zijn en hun ogen voor deze bevindingen gesloten hebben.
Helaas Jan, ik ben niet de enigste pastoraal werker die dit ontdekt heeft met mij zijn er meerdere en ben blij dat je de moed houd deze discussie op gang te houden.
Voor de dis- aanhangers niet leuk maar voor de mensen waar bij een valse dis-diagnose is vastgesteld zijn de gevolgen veel erger als ze merken dat als zij door een bevrijdings-pastoraat heen gegaan zijn, de problemen die er waren vóór de bevrijding weer terug keren.
Ze denken dat de duivel sterker in hun is en raken dan helemaal van slag en overspannen. Die schade die hier mee veroorzaakt is, is des te erger. Ik ben blij dat dit verhaal dan ook namens mij en anderen naar buiten komt. Niemand ging hier inhoudelijk op in.
Stel dat potdorie nog eens gelijk krijgt. De bijbel spreekt over gebondenheid en bezetenheid en daar waren niet langen hulpverlenings sessies nodig.
Één ding was er nodig: de liefde van God naar de mens in nood toe en de redding door de naam van de here Jezus.
Er ging kracht uit van de voorbede voor mensen omdat het licht en de liefde van God en voor de medemens in nood centraal stond. Geen programmering van angst maar een tastbare ontferming van de hulpverlener voor de mens die in diepe nood verkeerd en dat is een ander verhaal dan geleerd word door de Thornberg theorie!
Met vriendelijke groeten, H.van der Tocht