Mij ontgaat de logica van een bibliotheek die reclame maakt voor Ivo van Orshoven. Oké, hij heeft wel eens een boekje geschreven, maar het lijkt er meer op dat een van zijn fans daar werkzaam is en even een podium voor zijn/haar goeroe heeft geregeld.

Yvo weet inderdaad wel raad met angst. Gelukkig ken ik de man niet persoonlijk, maar na het zien van wat videobanden over hem kon ik concluderen dat hij de mannelijke evenknie is van mijn therapeute. Charismatisch en onberekenbaar, het ene moment poeslief en het volgende moment word je uitgekafferd. Mij verbaast het niet dat mensen bang zijn een klacht tegen hem in te dienen. Ik heb trouwens begrepen dat hij mensen ook onder druk zet en chanteert om geen klacht in te dienen en contracten laat ondertekenen dat ze bij ‘ontevredenheid’ geen klacht zullen indienen.

Waar is deze man zelf bang voor als hij zijn cliënten zwart op wit laat zetten dat ze hem niet zullen aanklagen????

Die sjarlertan hoort achter de tralies te zitten! wie weet kan het programma opglicht er iets mee doen.

Natuurlijk is het van de gekke dat een bibliotheek een lezing voor “dokter Yvo” organiseert. Het lijkt erop of hij nu wederom al zijn netwerken, bestaande uit apothekers, huisartsen, maatschappelijk werkers, fysiotherapeuten, aan het mobiliseren is om toch maar weer lezingen te kunnen geven over allerlei modieuze en trendgevoelige onderwerpen. Nu hij uit de Orshof verdreven is zal hij toch weer aan de bak moeten om geld te verdienen. En dat op zijn leeftijd… Hij speelt het weer heel slim. Een lokatie vlak bij de grens met Nederland waar hij zijn cursisten naar toe lokt middels lezingen met een kwasie wetenschappelijk sausje waar mensen makkelijk intrappen. Werden vroeger zijn therapieën soms nog wel vergoed door verzekeringsmaatschappijen, tegenwoordig zal dat wat moeilijker gaan. Je moet nu al een verklaring tekenen dat je geen klacht tegen hem in zal dienen. Dat moet toch al te denken geven. Het wordt tijd dat de inspecties van de volksgezondheid in Nederland en België op de hoogte gesteld worden van de hernieuwde pogingen van “dokter Yvo” met zijn lief Chris Bolsens om hun geldverslindende “therapieën” op de therapeutische industriemarkt te brengen. Anderzijds geeft het toch ook te denken dat weldenkende mensen hier in trappen. Of zij nu kapitaalkrachtig zijn of niet.

Ik zou heel graag een reactie toevoegen.
Ik ben reeds sinds enkele jaren bekend met het Instituut van Yvo van Orsenhoven. Ik heb ongeveer 5 jaar geleden een intensieve training gevolgd. Ik was toen zwaar depressief en wilde weer in mijn kracht komen. De training die ik bij Yvo gevolgd heb, heeft mij niet alleen uit mijn depressie gehaald, maar heeft een werkelijke omslag in mijn leven teweeg gebracht. Ik ben een vrouw van (nu) 38, ik ben redelijk hoog opgeleid (HBO niveau, in Nederland). Ik ben een weldenkend mens en ben bereid iets aan te nemen van een ander, als ik die zienswijze ook kan toetsen aan mijn eigen ervaringen. Ik kan me goed voorstellen dat mensen argwaan hebben als ze eens een dagje komen kijken op Orshof. De methodiek maakt veel los. Echter; Yvo geeft goede voorzorg in de vorm van gesprekken waarin ook helder wordt dat degene die de training gaat volgen, bereid zal zijn te onderzoeken wat er huist in diens lichaam, en verleden. Er wordt niks overhoop gehaald of onderzocht, zonder toestemming van de cursist. Dus, een dagje komen kijken, kan een verkeerde indruk wekken. Zéker bij mensen die zeer sceptisch staan tegenover methodieken die buiten de reguliere benadering van geneeskunde vallen. Dat is altijd zo geweest, en zal ook zo blijven. Ikzelf, als deelnemer van de trainingen van Yvo, vind het geen enkel bezwaar dat hij een schorsing heeft als arts. Ik vind het voor hem pleiten dat hij verder is gaan zoeken naar methodes om gezondheid te benaderen nadat hij onvrede kreeg over de reguliere benadering. Het lijkt mij prima en dat er organen zijn die mensen controleren die zich richten op gezondheid van anderen. Ik ben mij er goed van bewust dat er ook “therapeuten” zijn die misbruik kunnen maken van kwetsbare individuen. Ik ben nadrukkelijk van mening dat Yvo dat niet doet. Hij legt de verantwoordelijkheid voor groei en voor de bereidheid te onderzoeken wat er in je huist, volledig bij de cursist. Ik vind ook dat hij zich bijzonder goed bewust is van het feit dat er soms zeer pijnlijke dingen naar boven kunnen komen. Hij geeft daarin veel begeleiding, zónder dat hij je zegt wat je moet doen, zonder met een hapklaar antwoord te komen. En dat is juist! Alleen jijzelf kan bepalen wat de betekenis is van de losgekomen emotie. Hij geeft wel heel veel ruimte om contact met hem op te nemen als de cursus verwarring oproept en je vragen hebt na afloop, of wanneer je daar nog ondersteuning in wil. Wat de training bij mij heeft teweeggebracht is, dat ik mezelf veel beter kan beschouwen. Dat ik mijn patronen zie (die heeft Yvo mij niet verteld, die heb ik zelf ervaren door middel van de training), dat ik nu ruimte geef aan wat ik voel en niet alleen maar “in het hoofd” leef. Het heeft mij van allerlei chronische klachten afgeholpen en me dichter bij mezelf en mijn krachten gebracht. Onlangs ben ik weer eens een paar dagen bij Yvo geweest, omdat ik naar emotionele obstakels wil kijken die er nog in mij huizen. Nee, die obstakels worden niet weggevaagd in een training bij Yvo. Wat hij doet is je bewust maken van wat er huist. Het proces wat daarna volgt, is er één die jaren, misschien wel een heel leven lang, kan duren. Hij leert je ook vrede krijgen met dat proces, en het te zien als iets wat bij het leven hoort. Dat is essentieel! Groei en ontwikkeling gaat nou eenmaal niet van de ene dag op de andere. Het is een weg van vallen en weer opstaan, van kijken naar jezelf in je context, van begrijpen wáár je door “getriggerd” wordt. Ook kan ik me voorstellen dat mensen met bepaalde hevig emotionele ervaringen uit het verleden (incest, geweld, onderdrukking), schrikken van wat er boven komt drijven aan verdriet en boosheid. Ik kan me zelfs voorstellen dat sommigen bij thuiskomt, als ze weer in hun oude omgeving komen, weer terugvallen in hun oude patroon en van daaruit de training bij Yvo als bedreigend ervaren. Yvo doet erg zijn best dat van tevoren te ondervangen, door mensen te stimuleren een keer met hun partner langs te komen bijvoorbeeld, zodat die niet schrikken van een partner die “ineens” anders doet. En ja, het is een indrukwekkende training. Dat vond ik ook. Ik ben anders gaan kijken naar de situatie waarin ik opgegroeid ben. Het heeft ervoor gezorgd dat ik mijn relatie met mijn moeder en mijn zus kon herstellen, dat ik nu inzie in wat voor relationele verstrikking wij zaten. Deze training heeft mij werkelijk verrijkt! Ook ben ik het volledig oneens met de stelling dat Yvo zich als een goeroe opstelt. Hij stimuleert je naar jezelf te kijken en daar je eigen mening over te vormen, op grond van je eigen ervaringen! En ja, lichamenlijk contact is een onderdeel van de training. Een werkelijke verademing in een maatschapij waarin wij vervreemd zijn geraakt van lichamenlijkheid. En nee, het is géén aanmoediging tot sexuele intimidatie! Het zijn speelse oefeningen die je erg bewust maken van wat alles, alles met je doet. In een vertrouwde groep onderzoek je je weerstanden, en daar zitten veel lichamenlijke oefeningen bij. Maar nergens, nergens wordt je aangemoedigd over je grenzen te gaan. Alles gebeurd met toestemming van de cursist zelf. Als mensen dat bij terugkomst thuis anders interpreteren, vind ik dat niet de verantwoordelijkheid van Yvo. Yvo gaat daar zorgvuldig en integer mee om. Ik zou nog heel veel kunnen schrijven over mijn positieve ervaringen en hoe het mijn geestelijke en lichamenlijke gezondheid ten positieve heeft beïnvloed. Maar dan wordt dit verhaal wat lang. Ik wil heel graag een tegen-geluid laten horen op de discussie die gevoerd werd op uw site. Dat verdient Yvo van Orsenhoven. Nee, ik ben geen “aanhanger”, ik zie Yvo als een menselijk mens, met zijn eigen valkuilen en patronen. In dat licht beschouw ik hem en ontvang ik zijn inzichten.