Addendum voor Emma
Emma van Ememo, jammer dat je nu wéér onder valse voorwendselen een discussie om zeep helpt.
Voor wie het niet gevolgd heeft, dit schreef ik (over de juridische consequenties van een DIS-diagnose):
"Juridisch: kan je iemand met DIS de zorg voor kinderen toevertrouwen, hoe ga je in het strafrecht om met misdaden gepleegd door "alters", moet de verjaringstermijn voor kindermisbruik niet worden verhoogd om recht te doen aan 'verdrongen' herinneringen?"
Waarop Emma reageerde:
"Oh en ook nog een neerbuigend en ronduit weerzinwekkend sausje erover gooien dat mensen met een DIS niet voor hun kinderen zouden kunnen zorgen? Je draait de wereld weer lekker naar eigen believen op zijn kop. Voor mensen die niet voor hun kinderen kunnen zorgen moet je bij je eigen achterban zijn. Daar zitten namelijk nogal wat mensen tussen die beschuldigd worden van kindermisbruik/mishandeling.
Walgelijke opmerkingen zijn dat, waar je overigens ook geen enkel bewijs voor hebt. Er is namelijk nog nooit iemand veroordeeld wegens kindermisbruik die DIS heeft of zouden hebben.
Maar dat draaien en verdraaien van jullie, net zo lang tot het in jullie eigen straatje past, is al eerder opgemerkt heb ik gelezen. (bron)
Ik heb helemaal niet gesuggereerd dat Dissers aan kindermisbruik doen (dus wie verdraait er nou?), maar als we de DIS diagnose serieus nemen, moeten we ons ook durven afvragen of Dissers wel in staat zijn hun kinderen verantwoord op te voeden.
Want laten we wel wezen: plotseling uren tijd kwijt zijn (en niet weten hoe je opeens op het Scheveningse strand beland bent) is een beetje lullig voor je kleuter die al uren wacht om van school gehaald te worden.
Ik sta natuurlijk niet alleen in deze mening.
Ik denk dat Dissers wél moeten beseffen dat ze mogelijk een trojaans paard binnenhalen.
Want met dezelfde argumenten waarmee ze DIS verdedigen (derealisatie, depersonalisatie, trance, fugue) kan je hen óók handelingsonbekwaam verklaren.
In Amerikaanse rechtzaken werd bij MPD aangeklaagden ter verdediging ontoerekeningsvatbaarheid als argument gebruikt, en dat had met name betrekking op alters die de 'besturing' blijkbaar hadden overgenomen. Datzelfde argument is dan ook in civiele zaken mogelijk. (bron)
Nawoord inzake kindermisbruik door MPD moeders (17.22)
Emma:" Er is namelijk nog nooit iemand veroordeeld wegens kindermisbruik die DIS heeft of zouden hebben."
Dat wil natuurlijk niet zeggen dat het niet gebeurt:
Uit jullie eigen DIS-club (Barach, de schrijver van het artikel, is voormalig president van de ISSD):
"Kluft (1987) reported on the parental fitness of a group of 75 females with MPD, based on the patients' descriptions of their own behavior. In this study, Kluft did not report on the functioning of the children. Among the pathological parenting behaviors found in the entire sample were "impairment due to amnesia" (20%), "Abdication of parenting by alters" (17.3%), and "affective absence" (5.3%). Due to amnesia and the wish to please the interviewer, these percentages may be too low. Sixteen percent of the mothers admit-ted to having physically or sexually abused their child, or failed to protect the child from physical injury. Kluft classified over 45% of the mothers as "compromised impaired"; although they were not abusive, their symptoms interfered with their functioning as mothers, or they failed to act in the best interests of their children. " (bron, mijn nadruk)
en
"Coons (1985) found a significantly greater percentage of emotional distur-bance in the children of MPD patients as compared to the children of a matched sample of non-dissociative psychiatric patients. Although the study did not specifically explore the parenting styles of the MPD patients, "eight of the nine emotionally disturbed children had mothers who continued to dissociate and/or were poorly motivated for therapy" (p. 160)." (bron, mijn nadruk)
Kluft en Coons (grote jongens binnen de DIS-maffia) bevestigen dus tevens mijn zorgen omtrent de geschiktheid van Dissers inzake opvoedingstaken.

Het blijft een rare, die Emma! Eerst zelf de discussie uitlokken en als dan de reacties komen die ze had kunnen verwachten gooit ze de boel weer op slot. Maar over walgelijke opmerkingen gesproken: zij kan er ook wat van! Dat bericht dat er even gestaan heeft en toen weer weg was staat nu in een ietwat gewijzigde vorm tussen al die blauwe antwoorden van haar:
De vroegere reden voor die memory wars, is nog steeds dezelfde als waar de FMSF mee begon. Er is dus niks veranderd. Namelijk overal waar mogelijk de therapeuten afbranden en hun theorieën als kwak wetenschap afdoen (zoals JP) en dan vervolgens beweren (hoe krom kun je zijn) dat dat de werkelijke misbruikslachtoffers ook zal helpen. Die krijgen (als die opzet slaagt) dan natuurlijk geen hulp meer. Kortom: door therapeuten het zwijgen op te leggen, leggen ze ook slachtoffers van kindermisbruik het zwijgen op. En rara, waarom zou men dat nou willlen? Ik insinueer niks hoor, maar lees de stukjes over daders maar eens terug…
Uiteraard insinueert zij niks (maar ondertussen …), maar zegt wel dat zij ervan uit gaat dat het merendeel van de mensen die zich met valse beschuldigingen bij de WFH melden wél schuldig zijn. En jij dus ook JP, want waarom maak je je hier anders zo druk om?