Een ding moet ik Emma nageven: ze inspireert me wél tot het schrijven van stukjes.
Zo schreef ze vandaag (30-10-06) op Ememo:

"Andere mensen die werkelijk totaal geen idee hebben van kindermishandeling, -verwaarlozing, zijn de druk schrijvende forensische psychiaters -en psychologen (zoals Loftus, Merckelbach, McNally etc.) die daar al schrijvend, door onnauwkeurige en eenzijdige papers uit te brengen, financieel wijzer van worden en veel extra geld verdienen als resultaat van hun fictieve expertise in rechtzaken waar slachtoffers dader(s) ter verantwoording willen roepen." (bron: Ememo)

Dat deed me meteen denken aan de intro van Luc Bonneux over verwrongen therapeuten:
"Twintig jaar geleden ontdekten therapeuten een epidemie van verdrongen herinneringen. Het leverde onovertroffen materiaal op voor inhalige advocaten en litigieuze familieleden. Je hoefde geen bewijzen te leveren: de doorleefde verhalen van misbruik waren genoeg. Wie aan deze verhalen twijfelde, was medeplichtig aan misbruik van weerloze kinderen. Voor de beschuldigde was het een enkeltje richting hel." (bron:Skepp, mijn nadruk)

De werkelijk schuldigen aan dit soort waanzin moeten we zoeken in de hoek van de psychiatrie en klinische psychologie.
Tana Dineen schreef er een boek over: Manufacturing Victims, what the Psychology Industry is doing to people.

"It has become a kind of industry that generates a great deal of money for its practitioners -- sometimes at the expense of the patient. Manufacturing Victims: What The Psychology Industry Is Doing To People describes the various types of psychological techniques and assumptions that create and cater to "victims", often to the damage of the patient, the division of families, the distortion of justice, the destruction of businesses, and the weakening of the nation." (uit de Midwest bookreview bij Amazon)

Dineen:
"What is news is that psychology is manufacturing most of these victims, that it is doing this with motives based on power and profit, and that the industry turns these people into dependent 'users' with no escape from their problems.

The Recovered Memory/False Memory controversy which now rages is only the tip of the ice-berg of a far larger business in fabricated victims. While we have become used to hearing about all sorts of victims, from those of sexual harassment and verbal abuse, to those of 'dysfunctional families', divorce, academic discrimination, even vacation cancellation and home renovation, we have not yet paid attention to the psychological techniques which are being used to create and cater to these 'victims.' Nor have we noticed how it is the psychologists who are benefiting in the end from this victim-making, while the industry grows in power and affluence, as it creates a market dependent on its services." (bron)

Meer reviews van haar boek (o.a. van Elisabeth Loftus)  HIER.

Dat die industrie ook in Nederland heftig klanten werft en slachtoffers maakt zien we met name terug in de DIS- en andere trauma-gerelateerde therapieeën. Zo doet men ons nu geloven dat ongeveer een miljoen Nederlanders lijdt aan PTSS.
Die moeten vervolgens natuurlijk behandeld worden en dat is kassa voor de beroepsgroep. (bron)
Het is ook niet voor niets dat de ISSD het woordje "trauma" toevoegt aan haar naam, dat maakt de koek groter.

Al dit soort ellende vindt haar oorsprong in de onwetenschappelijke houding bij vooral clinici.

Carol Tavris schreef er een zéér interessant artikel over:
Mind Games: Psychological Warfare Between Therapists and Scientists

"Indeed, the split between the research and practice wings of psychology has grown so wide that many psychologists now speak glumly of the "scientist-practitioner gap,"

" The war spilled out of academic labs and therapists' offices and into the public arena in the 1980s and '90s, when three epidemics of hysteria caught fire across the country: the rise of claims of "repressed memories" of childhood sexual abuse; the growing number of cases of "multiple-personality disorder" (MPD), from a handful before 1980 to tens of thousands by 1995; and the proliferation of day-care sex-abuse scandals, which put hundreds of nursery-school teachers in prison on the "testimony" of 3and 4-year-old children. " (bron)

en

"All three epidemics were fomented and perpetuated by the mistaken beliefs of psychotherapists: that "children never lie about sexual abuse"; that childhood trauma causes the personality to "split" into several or even thousands of identities; that if you don't remember being sexually abused in childhood, that's evidence that you were; that it is possible to be raped by your father every day for 16 years and to "repress" the memory until it is "uncovered" in therapy; that hypnosis, dream analysis, and free association of fantasies are reliable methods of "uncovering" accurate memories. (bron)

en

"The scientific illiteracy of psychotherapists has torn up families, sent innocent defendants to prison, cost people their jobs and custody of their children, and promoted worthless, even harmful, therapies."  (bron)

Helaas ziet het er niet naar uit dat we snel van allerlei vormen van psycho-kwak verlost zullen worden:
Tavris: "But psychotherapeutic nonsense is a Hydra: Slay one set of mistaken ideas, and others take their place. Recovered-memory therapy may be on the wane, but "rebirthing" techniques and forms of "restraint therapy" -- physically abusive practices that supposedly help adopted or troubled children form attachments to their parents -- are on the rise."

We moeten blij zijn met mensen zoals Wagenaar, Merckelbach, McNally en Loftus, zij verzetten zich tegen deze gevaarlijke therapeutische nonsense.