De Telegraaf van gisteren (9-12-06) besteedt onder de kop "Oorvijg voor tuchtrechters" ruim aandacht aan aan de vernietiging van het vonnis van de Raad van Discipline (tuchtorgaan voor advocaten) betreffende Chris Veraart, door het Europese Hof voor de rechten van de Mens.

De Telegraaf:
" De uitspraak van het Utrechtse Hof van Discipline was in 2003 gelijk al omstreden, omdat een jaar eerder de NCRV volledig bakzeil had gehaald na acties van mr. Veraart. Op 26 juni 2002 erkende de omroep dat er sprake was van smaad jegens de familie van Annemarie. Daarop werd een boete betaald aan het openbaar ministerie, een schadevergoeding aan de familie en een uitvoerige rectificatie geplaatst in de NCRV gids.
Wat vooral verbazing wekte in de uitspraak van het Hof van Discipline, was dat de deskundigheid van mr. Veraart op het gebied van zedenzaken ernstig in twijfel werd getrokken. Volgens de tuchtrechters had mr. Veraart door een beroep op zijn deskundigheid 'het weinig kritische luisterpubliek de gedachte ingegeven waar rook is, is vuur'."

Hoewel de Raad van Discipline een tuchtorgaan voor de advocatuur is (en haar vonnissen dus niet van toepassing zijn op anderen dan advocaten) is het ronduit alarmerend om te lezen op welke kromme redeneringen de tuchtrechters (juristen bij uitstek?) zich beroepen.

De onderstaande tekst is rechtstreeks overgenomen uit het vonnis van het Europese Hof en betreft een beschrijving van de argumentatie van het Hof van Discipline in 2003 (Vetdruk door mij).

The Disciplinary Appeals Tribunal
22.  Mr Kieft appealed to the Disciplinary Appeals Tribunal (Hof van Discipline).
23.  That Tribunal held a hearing on 28 April 2003, at which it was stated among other things that Mr Kieft had been practising as a self-employed psychotherapist since 1981. He had been trained at the International Institute of Unitive Psychotherapy, after which he had taken some practical and theoretical courses and a two-year course on multi-method relationship therapy. He was a recognised member, supervisor and trainer of the Association for Unitive Psychotherapy (Vereniging voor Unitieve Psychotherapie). He was associated with the private foundation (stichting) Institute for Registration, Certification and Development of Nature-Oriented Health Care (Stichting Registratie-, Certificatie- en Ontwikkelingsinstituut Natuurgerichte Gezondheidszorg, also known as "Registration Institute for Nature-Oriented Health Care", Registratie-instituut Natuurgerichte Gezondheidszorg, or "RING"), which had set up a disciplinary system.
24.  On 3 October 2003 the Tribunal gave its decision. It considered that a lawyer had not to judge the quality of a particular therapeutic method. Although Ms A.K. had levelled accusations against her family involving five pregnancies, three infanticides, an abortion and the sale of a baby, Mr Kieft had not been present when she did so; the applicant should therefore not have connected Mr Kieft to them.
25.  Nor should he have suggested that Ms A.K.'s alleged repressed memories had been caused by Mr Kieft's use of hypnotism or regression therapy, Mr Kieft not having claimed to be a hypnotist or a regression therapist. The applicant had been unclear in explaining what improper therapeutic measures exactly he held against Mr Kieft.
26.  The conversation between Mr Kieft and Ms A.K.'s parents in 1994, also criticised by the applicant, had not been part of the therapy. In any case, the applicant's criticism of that conversation was unfounded given that the applicant had not clearly explained why he considered Mr Kieft negligent in his therapeutic methods.
27.  The applicant's vagueness might have been defensible if only he had chosen to make the interview a "clarion call" (klaroenstoot) preparatory to a civil suit to follow shortly after, but no civil suit had ever been brought.
28.  The applicant had not been entitled either to describe Mr Kieft as a "magus" who "likened himself to God". Mr Kieft had in fact stated, in his 1994 conversation with Ms A.K.'s parents, his reasons for believing the truth of Ms A.K.'s statements, and he had been careful to spare them feelings of guilt for the acts of their sons and to avoid labelling the sons as delinquents.
29.  Whether or not the applicant could be said to have used "irony", as he argued, the way in which he had expressed himself had been unnecessarily wounding (onnodig grievend) for Mr Kieft.
30.  Mr Kieft's complaint was therefore well-founded. Since the applicant had a clean record, he was given a mere admonition (enkele waarschuwing). (bron, mijn nadruk)

Mijn commentaar:
Als tuchtrechters met dit soort logica mensen veroordelen (al was het maar een 'enkele waarschuwing') dat stevenen we nog harder af op een bananenrepubliek dan ik al vreesde.
Ik bespreek even puntsgewijs de (door mij)  vetgedrukte argumentatie van het Hof van Discipline.

"It considered that a lawyer had not to judge the quality of a particular therapeutic method."
Uit NIETS blijkt dat Kieft een officieel erkende opleiding tot psychotherapeut heeft genoten. Maar de Raad van Discipline gaat daar volledig aan voorbij. Gezien deze gedachtengang zou Veraart dus ook 'medium' Jomanda niet mogen bekritiseren. In feite zou geen enkele vorm van kwakzalverij nog ter discussie mogen worden gesteld.

"Although Ms A.K. had levelled accusations against her family involving five pregnancies, three infanticides, an abortion and the sale of a baby, Mr Kieft had not been present when she did so; the applicant should therefore not have connected Mr Kieft to them."
Dat deze 'hervonden herinneringen' juist opgewekt werden onder begeleiding van Kieft doet blijkbaar niet ter zake voor het Hof van Discipline? Omdat Kieft niet aanwezig was bij het uiten van die beschuldigingen zou hij er niet bij betrokken zijn?  Hoe wereldvreemd zijn ze bij het Hof van Discipline?

"Nor should he have suggested that Ms A.K.'s alleged repressed memories had been caused by Mr Kieft's use of hypnotism or regression therapy"
Waarom niet? Kieft gebruikt duidelijk suggestieve technieken om 'verdrongen herinneringen' boven te halen en beweert dat hij kan 'zien' of 'voelen' of iemand seksueel misbruikt is.  Zijn ze bij het Hof van Discipline nou ziende blind en horende doof?

"The applicant's vagueness might have been defensible if only he had chosen to make the interview a "clarion call" (klaroenstoot) preparatory to a civil suit to follow shortly after, but no civil suit had ever been brought."
De wettelijke verjaringstermijn is volgens mij vijf jaar.  Daarbij komt dat de familie Kok en hun raadsman (als ik het zo een beetje doorreken) als gevolg van de uitspraken van A.K. praktisch constant in een juridische procedure verwikkeld waren. Eerst met de NCRV en daarna met Kieft.  Is het dan gek dat ze de 'salami tactiek' kozen?
En waarom zouden de uitingen van Veraart, waarvan men eerder stelde dat hij niet gekwalificeerd is tot het doen van die uitspraken, opeens wél gerechtvaardigd zijn als kort daarop een rechtzaak tegen Kieft zou zijn aangespannen? 

"The applicant had not been entitled either to describe Mr Kieft as a "magus" who "likened himself to God". Mr Kieft had in fact stated, in his 1994 conversation with Ms A.K.'s parents, his reasons for believing the truth of Ms A.K.'s statements"
Ik heb altijd gedacht dat ook de rechterlijke macht grote waarde hecht aan empirie, in dit geval bewijslast. Tot op het laatste moment weigerde Kieft z'n professionele kwalificaties te overleggen en hij kwam er blijkbaar mee weg. Kieft beriep zich op z'n eigen 'methoden en technieken'  om geloof te hechten aan de beweringen van Annemarie. Het feit DAT Kieft  een verklaring gaf weegt blijkbaar zwaarder dan de inhoudelijke validiteit van Kieft's uitleg, die volledig onbewijsbaar is, maar daar gaat het Hof van Discipline gemakshalve volledig aan voorbij.

"the way in which he had expressed himself had been unnecessarily wounding (onnodig grievend) for Mr Kieft."
Hier zien we hoe de tuchtrechters de context volledig uit het oog verliezen: onder invloed van Peter Kieft (bijna 6 jr. haar therapeut) doet Annemarie K. allerlei ongefundeerde smadelijke beschuldigingen richting de familie Kok. Beschuldigingen waar praktisch geen verweer tegen mogelijk is, maar kritiek op die volledig onbewezen beweringen is opeens 'onnodig grievend' naar meneer Kieft?
Hoe bestaat het.

Tot slot wil ik de geinteresseerde lezer graag deelgenoot maken van de verdediging door de Staat der Nederlanden in deze door Veraart bij het Europees Hof aangespannen (en gewonnen) procedure.
Namens de Staat der Nederlanden traden op Mr R.A.A. Böcker en Mrs J. Schukking van het Ministerie van Buitenlandse Zaken.
En wat beweerden die twee onder andere?
"Therapy methods and the professional qualifications of therapists were not within his field of expertise.."

Met andere woorden: commentaar op alternatievos zoals beoefenaren van Reiki, Magnetiseren, Aura's lezen,  handlijnkunde, astrologie,bloembladeren lezen, kabouterkunde en aardstraal invloeden mogen NIET ter discussie worden gesteld door een advocaat, want dat behoort niet tot z'n expertise? Tot wiens expertise behoort het dan wél?
Horen Reiki of Aura's lezen tot het domein van de psychologie? Lijkt me sterk. Of moeten we daar de 'Reiki Masters' , de kwakkers zelf dus, voor inschakelen?

Indien we nog  in de Middeleeuwen leefden had het Hof van Discipline alsook de Staat der Nederlanden, met dezelfde logica Veraart verboden commentaar te hebben op de heksenjacht?