In een eerder stukje schreef ik over de ervaringen van een freelance journalist die naar aanleiding van een verzoek tot een interview met mr. M.T. Renckens 30 uur werd opgesloten. Hij zou strafbare naspeuringen hebben gedaan naar haar persoonlijke gegevens.

Nu had hij inderdaad wat persoonlijke gegevens in dat verzoek verwerkt, maar al die info was afkomstig van openbare bronnen, zoals Google.

Mr. M.T. Renckens had namelijk in een plaatselijk blad haar mening gegeven over de busverbinding tussen Den Haag en haar woonplaats. Daar had de journalist via Google uit geput.

Dat liep uit op 30 uur brommen en het interview kon hij verder wel vergeten, dat werd hem verboden. 

Op 16 januari 2007 behandelde de raadkamer van de rechtbank Den Haag zijn eis tot een schadevergoeding en GUESS WHAT?

Het dossier is zoek!

Ja, ja u leest het goed, de raadkamer kan het verzoek tot een schadevergoeding niet in behandeling nemen omdat het dossier 'opeens' zoek  is.
En dat in het digitale tijdperk!

In de woorden van de betreffende journalist:

"Tot mijn verbijstering deelde voorzitter mr. Merkens van de Raadkamer van de Rechtbank Den Haag mij op de zitting van 16 januari 2007 mee, dat hij mijn verzoek om een schadevergoeding voor de 30 uur die ik in een politiecel heb moeten doorbrengen niet in behandeling kon nemen, omdat het dossier zowel bij het Parket als bij de Rechtbank zoek was geraakt.
Mr. Merkens deelde mij mee, dat de Rechtbank verder op zoek zal gaan naar het dossier en evt. ook een beroep zal doen op mijn archief en dat ik in een later stadium opnieuw voor een zitting van de Raadkamer zal worden opgeroepen. Een termijn kon mr. Merkens mij helaas niet noemen. Hij bood mij zijn excuses aan voor de overlast."

How convenient voor advocaat-generaal mevrouw mr. M.T. Renckens.

Morgen dient de zaak Tetteroo bij diezelfde raadkamer.
Met mevrouw mr. M.T. Renckens als advocaat-generaal. (aanklager).

Niet echt bemoedigend.