M’n ‘innerlijk kind’ moet natuurlijk toch even reageren op de uitzending:

Ik vond het tamelijk ontluisterend voor Dinkie Tonkes.

Die gekke Dinkie: therapeute zonder afgeronde opleiding.
Nou maakt de opleiding die ze niet afmaakte weinig uit, want Dinkie was in de leer bij het Jungiaans Instituut te Nijmegen.
Dat is een berucht centrum van kwakdenkers waar ook bomenpraatster Irene von Lippe-Biesterfeld een graag geziene gast is.
Ter illustratie: je kon er vorig jaar nog een opleiding tarotkaart leggen volgen.
Dus zelfs al had Dinkie die opleiding wél afgemaakt, het was toch drie keer niks. Vanzelfsprekend betreft het hier een niet erkende opleiding.

Een getuigschrift van deze club heeft net zoveel waarde als een diploma van de Kabouteruniversiteit van Atlantis.

Kitty, hartelijk dank, je hebt nogmaals duidelijk gemaakt dat NITWITS zoals Dinkie Tonkes gestopt moeten worden.

Dinkie kan beter kouseband gaan verbouwen.

Laat dit ook een waarschuwing zijn voor de (potentiële) cliënten van psychiater J.B. Mallens uit Veenendaal
Deze kwak-psychiater werkt namelijk samen met Dinkie Tonkes en is daardoor medeverantwoordelijk voor het leed dat ze aanricht.

Dinkie blijkt hecht bevriend met de vrouw van ‘malle’ Mallens.
Dat verklaart veel.

Jungiaans Instituut: http://www.jungiaansopleidingsinstituut...
‘Psychiater’ Mallens: http://home.planet.nl/~mallens/DreamHC/P..

nou en waar is de verantwoordelijkheid van kitty gebleven dan?

Ik vind het behoorlijk bul shit allemaal.die peut zal ook wel niet goed wijs zijn met der je hebt kinderhanden………..

maar ik blijf er bij dat ik de verantwoording ook bij de clienten ligt.

ook heeft een peut gezegd ja jij bent misbruikt door je moeder……..

dat kon ze uit mijn dromen opmaken.

nou ik heb een hoop elende meegemaakt,maar me moeder………..
nee die heeft mij nog niks gedaan.

En ook ik was toen labiel.Ook ik was in een kwetsbare positie.

Als iets echt niet gebeurd is dan voel je dat echt wel zelf.

bijhalve de ernstige bordeliners die erg veel last hebben van aandacht tekort.Die zijn idd behoorlijk ziek en proberen alles tedoen(al moeten ze er zelf in gaan geloven)om aandacht te krijgen

das mening!!!

@Wen
Er vindt natuurlijk een vorm van zelfselectie plaats: iemand komt met een hulpvraag bij een therapeut. Sommigen zullen al snel zeggen: aan deze onzin doe ik niet mee en verdwijnen weer, anderen hebben er wél vertrouwen in en blijven (en dan begint de ellende).

Je moet ook niet vergeten dat de ‘theorie’ van verdrongen herinneringen jarenlang gelegitimeerd is door bepaalde takken binnen de psychologie en psychiatrie. En zo’n Tonkes kan haarzelf daarnaast legitimeren door te wijzen op haar samenwerking met ‘psychiater’ Mallens.

En hoe je het ook wendt of keert, Kitty heeft op een bepaald moment haar verantwoordelijkheid genomen: het muntje viel en ze besefte volledig misleid te zijn. Is bij jou dat muntje al gevallen?

Bij mij hoeft er geen muntje tevallen Ik weet precies wat er wel en niet met mij is gebeurd.Maar goed jij doelt natuurlijk op mijn dis.Daar hoef je geen muntjes voor telaten vallen hoor!dat is er of dat is er niet niet.En daar ga ik met jou verder ook geen discussie over aan,want jou standpunt is wel duidelijk.

Ze was dan wel wat laat met die verantwoording vind je niet?

En als die andere heroepers!Die arme mensen die beschuldigt worden terwijl ze nooit wat hebben gedaan!

En ik blijf er bij dat je alleeen maar misleid kan worden als je dat toe laat!

Nou, ik ga die discussie over mijn verantwoordelijkheid niet meer aan. Die heb ik al te vaak vruchteloos gevoerd en wat mij betreft zijn we het gewoon oneens. Alleen nog dit: wat mijn verantwoordelijkheid ook is of zou zijn, dat doet toch helemaal niets af aan hoe fout Dinkie haar cliënten behandeld??? Waarom mag dat niet gewoon gezegd worden en wordt de aandacht steeds van haar handelen afgeleid door op mijn verantwoordelijkheid te wijzen?
Achteraf is het altijd makkelijk praten en als je zelf in een soortgelijke situatie anders gehandeld hebt ook. De ene mens zit misschien net een beetje anders in elkaar als de andere? De ene situatie is net wat anders dan de andere. En om steeds jezelf als maatstaf te nemen en te roepen: “Dat zou mij niet gebeuren!” is volgens mij gewoon een gebrek aan inlevingsvermogen.

Jij hoeft die discussie ook helemaal niet aan.Het is gewoon mijn mening.Net zo goe dat jou mening en vele andere door dit soort idiote peuten en mensen als jij zeggen dat dis niet bestaat etc.Ik heb genoeg mensen ook meegemaakt(bijvoorbeeld diegene die bij jou op de site komt)die zegt dat peuten de dingen aangepraat heeft bij haar.terwijlik toch regelmatig heb gehoord van bepaalde mensen dat ze gewoon loog.

Dus tja wie zijn verandwoordelijkheid het is?

Dus die discussie hoeven we zeer zeker niet meer aan tegaan!!!

Wilde hier alleeen maar mijn mening kwijt.Dat willen jullie ook bij regelmaat!

Tuurlijk moeten peuten zoals die dinkie aangepakt worden.Die rotte eieren moet je er uit halen,maar dan nog moeten mensen zelf goed kijken bij wie ze wat aan gaan.Als je kijkt naar gisteren dat in de eerste sessie ze al dingen sugereerde nou dat vind ik dan een hard gelach en nee dan kan ik me het niet voorstellen nee.

Jammer dat er zo gereageerd wordt op de persoon i.p.v. op de inhoud van de uitzending. Jqmmer ook dat er zo hard geoordeeld wordt over mensen met een borderlinestoornis. Waar haalt Wen deze wijsheid vandaan? Het is nog steeds om de hete brij heendraaien i.p.v. de ogen te openen voor de realiteit in peutenland.

@Wen
Je zegt zelf((28 02 07 – 12:04 ):
Als iets echt niet gebeurd is dan voel je dat echt wel zelf.

Dan concludeer ik daaruit dat je dus zelf ook niet in het mechanisme van verdringing gelooft. In dat opzicht zijn we het dan geheel eens!

Ik geloof in verdringing tot een bepaalde hoogte Ik geloof absoluut dat er dingen gebeuren in je leven die zo erg zijn dat je die ver weg stopt.Maar ik geloof ook dat als er iets is wat je wegstopt en het getriggerd word er zo weer is.Dus dat betekdn als er iets niet is gebeurd dat dit getriggerd kan worden.

lijkt me vrij simpel

En yael jij kan wel de peuten de schuld geven,maae geloof dat jij 1 van diegen bent die al niet door behandelaren gelooft werd.En die stug vol hield.mAar goed jullie kunnen je blijven verschuilen.das idd ordeline gedrag de verandwoording lekker afschuiven

@ Wen

moet toch ff lachen om je reactie. Weer speel je op de man terwijl je niets van mij weet. Knap van je om mij te diagnosticeren en me een borderlinestoornis aan proberen te praten. Hahahahaha!!!!!

@ Wen
je schrijft dat je gelooft in verdringing tot een bepaalde hoogte. Kan je me datuitleggen. N.l. totale verdringing kent geen bepaalde hoogte. Die is n.l. totaal!

Ik heb de uitzending ook gezien. En wat mij betreft is Dinky beslist maf. “kinderhanden (of waren het babyhanden?) die niet willen groeien” hoe durft ze???
Maar van Kitty begrijp ik het ook niet. Het is nu dacht ik al jaren geleden dat ze die therapie gestopt heeft en ze heeft nog steeds behoefte om die Dinky aan de schandpaal te nagelen.
Als ik zo wrokkig was gebleven over elke psychiater dinky toy, die mij had misbehandeld, dan zou ik nooit aan leven zijn toegekomen, laat staan aan genezen.

Vick

@ Vick
je zou het ook om kunnen draaien. Waarom als er al zoveel wetenschappelijk onderzoek gedaan is naar dis, je nog steeds boos maken dat anderen daar anders over denken. Juist omdat Kitty zo’n ervaring heeft gehad en anderen met haar bij verschillende therapeuten, is het niet meer dan logisch dat zij anderen wil waarschuwen voor dit soort praktijken.

@ Vick,
het lijkt erop dat alles wat wij met elkaar uitwisselen maar kort bij je blijft hangen. Ik had geloof ik al eens uitgelegd dat wrok niet mijn drijfveer is, maar nu zie je het toch weer zo. Heeft het zin dat ik nogmaals zeg dat ik niet Dinkie Tonkes aan de schandpaal wil nagelen, maar mensen wil waarschuwen tegen dit soort praktijken en ook tegen Dinkie Tonkes? Want jullie zijn allemaal zo overtuigd dat je meteen na één sessie al je biezen gepakt had en er nóóit ingetrapt zou zijn, maar als je ziet hoeveel cliënten Dinkie behandelt en behandeld heeft in het verleden dan is deze waarschuwing echt wel op zijn plaats.

nou yael ik heb genoeg uitgelegd wat betrefd verdringing.
Ik geloof er in dat het kan maar dat dingen die er nooit gebeurd zijn je niet zomaar kan verdringen.
en je moet vreselijk lachen om mijn reactie,hahaha ik om die van jou,want je weet dondersgoed waar ik op doel.en dat maakt verder niet uit.Maak er alleen maar iets duidelijk mee

Klopt Wen, wat je niet meegemaakt hebt kun je niet verdringen. Het punt is dat als zo’n herinnering omhoog komt het moeilijk uit te maken is of het danwel echt gebeurt en verdrongen was, ofwel nooit gebeurt en dus aangepraat.
Zoals ik al zei: achteraf is het makkelijk praten. Nu zie ik dat ik aan al die valse herinneringen heel lang getwijfeld heb en moeite had het te geloven. Maar als je therapeut dan zegt dat twijfel heel normaal is bij hervonden herinneringen en je echt onder ogen zult moeten zien wat je vroeger allemaal aangedaan is wil je ooit beter worden, en als je daarbij gelooft dat het zo werkt dat het geheugen traumatische gebeurtenissen kan verdringen en dat je die later weer terug vindt … hoe moet je volgens jou dan weten dat het niet om herinneringen maar om aangeprate fabels gaat???

Heb de herhaling zojuist bekeken. Goed van je Kitty dat je andere mensen op deze manier tegen Dickie Tonkes in bescherming neemt; een gewaarschuwd mens telt voor 2.

Ik vond dat je erg duidelijk vertelde hoe het een en ander gegaan is.Goed dat je dat op dee manier duidelijk maakt!

Kreeg de kriebels van het hysterische lachje van dat mens toen ze geconfronteerd werd met het verhaal van haar partner. Engggggggggg

@ Kitty,

Ik weet wel dat jij hebt verteld dat wrok niet jouw drijfveer is, maar televisie is uiteindelijk regelmatig de moderne schandpaal. Dinky is door jouw toedoen in die schandpaal terecht gekomen. jij vindt dat je dat doet om mensen te waarschuwen. Ik zie dat anders.
Dat betekent niet dat ik kort van memory ben.

@ Yael,
Waarom denk je dat ik me boos maak over mensen die niet in dis geloven? Of bedoel je dat niet?

Vick

@ Vick
Nou Vick, wrok is wèl een van mijn drijfveren. Niet dat ik persoonlijke ervaringen met Dinkie heb, maar ik classificeer haar samen met al die andere kwak therapeuten als een bedreiging voor de geestelijke gezondheidszorg.
Dit soort langdurige (lees:ook zeer lucratieve) therapieën zorgen op termijn alleen maar voor een verslechtering van de client en leiden vaak ook tot hulpvragen van ten onrechte beschuldigde naasten.

De rekening wordt natuurlijk in de eerste plaats gepresenteerd aan de clienten (slachtoffers), maar uiteindelijk betaalt de hele gemeenschap mee aan de geestelijke schade die dit soort lieden toebrengen.

@ Vick,
maar wie anders dan ik kan zeggen wat mijn drijfveer is???
De gevolgen van mijn acties is een ander verhaal, maar ik ga niet om Dinkie te sparen mijn verhaal niet meer vertellen. Ik heb nooit haar naam genoemd tot zij zelf onder haar eigen naam meewerkte aan een interview in het NRC. Als ze er zelf geen geheim van maakt kan ik natuurlijk ook haar naam gebruiken, maar dat ze met naam en toenaam aan de schandpaal hangt heeft ze louter aan zichzelf te danken.
Maar dat zie je misschien ook anders???

@ Suighnap,
dank je voor je complimenten!
Tja, dat lachje … en die woedende ogen daarna, die ken ik maar al te goed. Het is ‘een beetje dom’ dat ze gaat ontkennen, terwijl ze het tegenover mij toch echt toegegeven heeft wat er op Kreta gebeurd is en er nog bij zei dat zij niets te verbergen had en ik het niet geheim hoefde te houden voor andere cliënten. Dat daarna een leegloop van haar praktijk volgde had ze vast niet voorzien.

De manier waarop die voice-over dingen verwoordde vond ik niet altijd juist. Ik heb nooit beweerd dat Dinkie ál haar cliënten valse herinneringen aanpraat en zo werd het nu wel gebracht, maar aan de andere kant ben ik zeker niet de enige bij wie dat gebeurd is, dus dat het breder dan mijn verhaal getrokken wordt klopt weer wel.
Al met al wel tevreden met de uitzending en goed dat er weer een waarschuwing de wereld ingestuurd is!

Vick, als Donkie zich had gedragen had ze zichzelf nooit aan die schandpaal genageld.

Net als een oom die z,n nichtje pakt moet niet zeuren als ze hem later aan de schandpaal nagelt. Kwestie van oorzaak en gevolg.

Citaat van WEn:
“En ik blijf er bij dat je alleeen maar misleid kan worden als je dat toe laat!”

Jee hoe naïef kun je in de wereld staan zeg!
De halve wereld zit vol met mensen die je op alle mogelijke manier proberen te misleiden.
Jij hebt zeker nooit iets gekocht naar aanleiding van een reclame waar je achteraf misschien geen bal aan had?????

Nou ja, jij zult zeker wel niet genoeg ellende hebben mee gemaakt in je leven dat je denkt dat iedereen het beste met je voor heeft in therapeutenland.

In elke beroepsgroep zitten mensen die enkel en alleen werken in vanuit hun eigen belang.

Zo zit de mens nu eenmaal elkaar Wen.
Je wordt misleid waar je bij staat, zelfs hier op internet!

Je vergeet dat mensen die in therapie gaan vaak niet hun goeie doen zijn, vol problemen zitten en waarschijnlijk niet meer echt op zichzelf en hun eigen intuïtie vertrouwen.
Knappe patiënt om in zo’n situatie de slinksheid van een arts te doorzien!

Citaat van Suighnap:
als Donkie zich had gedragen had ze zichzelf nooit aan die schandpaal genageld.

En iedereen heeft kunnen zien dat Dinkie categorisch ontkent dat ze iets met mijn valse herinneringen (en die van andere cliënten) te maken heeft. Ze zegt niet te werken met de verdrongen verledens van haar cliënten terwijl ze niets anders doet, echt totaal niets anders dan graven naar wat voor trauma’s uit je vroege jeugd allemaal in je verborgen liggen.
Nou ziet ze zichzelf graag als een onfeilbaar persoon en vindt ze zichzelf de beste therapeut van nederland op gebied van traumaverwerking, maar hoogmoed komt voor de val. Als ik zou zien dat zij mijn verhaal ook maar enigszins serieus nam en zou toegeven dat ze misschien de plank misgeslagen heeft in haar behandeling van mij, als ergens uit zou blijken dat ze sinds mijn klacht haar cliënten anders behandelt en haar best zou doen te voorkomen meer onnodige slachtoffers te maken, dan zou ik het nog wat anders vinden. Maar als zij ervan overtuigd blijft dat ze mij de beste behandeling heeft gegeven die ik kon krijgen en haar cliënten nog steeds op deze manier behandelt, dan is het meer dan nodig dat er tegen haar gewaarschuwd wordt. En het zou niet helpen als de waarschuwing als volgt klinkt: “ergens in nederland is een mevrouw die zich uitgeeft voor therapeut en haar cliënten grote schade toebrengt, pas op voor haar!” Dus ik ben blij dat ze destijds zelf haar naam noemde in het NRC en dat de productiemaatschappij van dit programma ervoor gekozen heeft met een verborgen camera naar haar toe te gaan, haar gezicht te laten zien en haar publiekelijk te confronteren. Zij heeft na die ‘overval’ bij haar thuis dat productiebedrijf niet benaderd en gezegd dat ze die beelden niet uitgezonden wil hebben, dus in feite wist ze sinds afgelopen zomer al dat ze weer aan de schandpaal zou komen te hangen. Ik vind dus niet dat we medelijden met háár hoeven te hebben.

Er kan niet vaak genoeg tegen dit soort gekken worden gewaarschuwd, ze laten een spoor van ellende achter . Niet alleen bij de client , maar ook diens familie want in de meeste gevallen krijgen die het resultaat van de onzin op hun bord. Kitty van mij had de uitzending nog wel wat langer mogen zijn , ben evenzo dik tevreden dat het de wereld weer in is. Gefeliciteerd.

wat ik niet snap is het volgende:
Die rare peut ( want dat ze niet spoort blijkt wel uit die uitzending) gaat vanaf het begin al met rare suggesties komen, bij de proefpersoon begint ze direct al met suggeren dat ze een slechte relatie met haar moeder zou hebben( al in het tweede gesprek), ik vraag ne dus af of dat bij Kitty ook al in zo’n vroeg stadium is begonnen, het eerste wat ik dan namelijk zou doen is heel erg hard weg rennen.
Ik vindt dat je best een punt hebt als je zegt dat dat mens maf is, ben ik helemaal met je eens, maar je hebt zelf een afspraak gemaakt met een therapeut die geen opleiding heeft afgemaakt en ook nog eens vanaf het begin met suggestieve opmerkingen komt, was dus jou verantwoording om die dame snel gedag te zeggen en een andere behandelaar te gaan zoeken.

Herhaling van mijn citaat hierboven:

Mensen gaan niet voor niks in therapie, zij zijn vaak niet in hun goeie doen zijn, zitten vol problemen zitten en zullen niet meer echt op zichzelf en hun eigen intuïtie vertrouwen.
Hoe kun je verwachten dat mensen die zo wanhopig op zoek zijn naar hulp inzien dat een arts het niet goed met ze voor heeft?

Ik snap dat opzich wel franse dame wat je zegt.
Maar ik kan het me gewoon niet voorstellen!

Ik kan me gewoonweg niet voorstellen dat als zo’n peut zosnel begint met dit soort onzin dat je daar in trapt.

Iemand zei dat ze dat heel naief vond van me.Maar is het niet naief van die persoon om daar in t3e trappen!

Die hele dinky vond ik een walgelijk mens,en terecht dat ze eens word geconfronteerd.Maar ik denk dat mijn woede vooral voort komt dat dis en weg gestopte trauma’s zo ontzettend worden afgebrand.Het word zo erg de grond in geduwd……..dat er nog maar weinig respect is op te brengen voor mensen die (naar mijn gevoel)de boel belazeren en liegen over trauma’s.

Ik zie het namelijk zo dat al die mensen die trauma’s en dis simuleren,mensen vals beschuldigen het helemaal kapot maken voor de mesne die wel ernstig misbruikt zijn.En wel dis of een andere stoornis hebben.

@ franse dame, mensen gaan in derdaad niet voor niks in therapie maar dat betekent toch niet dat jeje verstand verloren bent? Juist als je geleerd hebt dat je mensen niet kunt vertrouwen ( wat toch gebeurd als je een misbruik verleden hebt) dan trap je er toch niet in als mensen je iets gaan aanpraten?
Ik kan me voorstellen dat het fijn is als er iemand belangstellend naar je luistert maar je dan van alles laten aanpraten??
Dat gaat er bij mij nog stees niet in, sorry

@Johanna en Wen
Het productiebedrijf dat deze reportage maakte, kon natuurlijk niet iemand een jaar lang bij Tonkes in therapie sturen. Zover ik weet zijn er twee sessies geweest, maar je kan al goed zien waar het naar toe gaat.

In werkelijkheid zal het soort beïnvloeding zoals Tonkes pleegt, veel meer tijd vergen. Dat is trouwens geen bewuste beïnvloeding:
Tonkes gelooft denk ik heilig in haar eigen kwak-theorieën.

Het is lekker makkelijk om met ‘achteraf wijsheid’ het oordeelsvermogen van Kitty in twijfel te trekken.
Zijn jullie niet voor hetzelfde gevallen?

nee ik ben niet voor hetzelfde gevallen, heb me namelijk nooit iets aan laten praten. Als een proefpersoon het al voor elkaar krijgt om die dinkie maffe dingen te laten zeggen dan zal ze dat bij anderen toch ook gedaan hebben.
Waar ik een beetje moeite mee hebt dat jullie in eerdere discussies deze therapeut hebben vergeleken met mensen met een gedegen opleiding, nu ik gezien heb wat voor een vrouw dit is kunnen jullie niet meer blijven beweren dat ze te vergelijken is met de echte deskundigen.

Voor wie het niet snapt maar wel wil snappen is het een idee om mijn boek te lezen, want dan kun je precies zien hoe het zich sessie voor sessie opbouwde en hoe Dinkie een jaar lang voorbereidend werk heeft gedaan voordat het echte aanpraten begon. Het ging wel meteen over de slechte relatie met mijn moeder, maar die had ik ook echt en dat had ook echt te maken met misbruik dat ik wel heb meegemaakt. Dat is dus wel een verschil met die Nienke in het programma die met een verzonnen verhaal naar Dinkie ging en helemaal geen probleem had.
Ik zou dus zeggen: wees blij als je zelf wel een goede therapeut hebt gehad, maar oordeel niet over iemands therapie waar je niet bij bent geweest en behalve in grote lijnen niets van weet.
Dat Dinkie geen opleiding had ontdekte ik pas toen ik al gestopt was met de therapie. Daarbij komt dat een diploma geen garantie is dat je geen herinneringen krijgt aangepraat. Andere herroepers hebben nl. ook valse herinneringen gekregen bij therapeuten met diploma, BIG-registratie en lid van tig beroepsverenigingen.

En Wen, dat je woede vooral komt “doordat dis en weggestopte trauma’s zo ontzettend worden afgebrand”, dat heeft toch niets met mijn therapie bij Dinkie te maken? Ik vind het wel goed dat je het zegt en kan me daar ook wel wat bij voorstellen, maar dat ik niet geloof in DIS en mijn ervaringen bij Dinkie vind ik twee verschillende dingen en niet kloppen als je het ene niet serieus neemt omdat we het over het andere niet eens zijn. Zo haal je dingen wel heel erg door elkaar. Daarnaast is er ook een verschil tussen mensen die bewust de boel belazeren en liegen over trauma’s en degenen die oprecht zijn gaan geloven in herinneringen die niet waar waren. Je noemde eerder iemand die je kent of van wie je gehoord hebt dat die bewust loog, maar om vanwege die ene persoon alle herroepers als bedriegers te benaderen dan scheer je de dingen wel erg over één kam. Ik denk in ieder geval dat al die dingen de discussie erg vertroebelen. Maar daarom vind ik het goed dat je dit nu benoemt!

@ Johanna,
weet je wat de clou is met aanpraten? Dat je niet in de gaten hebt dat je iets aangepraat wordt. Want als je dat wel in de gaten had zou je het inderdaad niet laten gebeuren.
Ik denk dat je je het wat te simpel voorstelt als je denkt dat de therapeut er eens even goed voor gaat zitten om de cliënt iets aan te praten en dat je dat als cliënt meteen doorhebt. Het is juist een subtiel proces waar je maar moeilijk de vinger op kunt leggen als het gebeurt. Dat ik er nu zo over kan praten en al haar trucjes kan benoemen is wel omdat het achter de rug is en ik inmiddels weet wat er fout is gegaan. Tijdens de therapie geloofde ik dat het echte herinneringen waren die we op het spoor kwamen, omdat ik er in geloofde dat het kon dat je traumatische herinneringen verdrong. En als het anders was gelopen en ik niet ontdekt had dat die herinneringen niet waar waren, dan had ik er nu nog steeds in geloofd en was ik vast nog steeds van mening dat Dinkie een goeie therapeut was omdat ze me geholpen had mijn verleden onder ogen te zien.

Wen, je beschuldigd iedereen elke keer dat het maar over DIS gaat maar JIJ bent degene die dat steeds aanhaalt.Door niemand, ook in de documentaire niet, wordt er gesproken over DIs dus waar zeur je steeds over?

En nog iets: in dat programma hebben ze van twee sessies, waarvan er eentje meer dan twee uur duurde, een paar opmerkelijke uitspraken gebruikt en die achter elkaar geplakt. In zo’n kort programma wordt het natuurlijk even scherp neergezet, maar als je twee uur bij Dinkie zit kraamt ze niet aan de lopende band van die onzin uit. Dus dat jullie na het zien van dit programma meteen doorhebben dat dat mens niet spoort ligt niet aan jullie hooggevoeligheid of omdat je daar een speciale antenne voor hebt, maar omdat het doel van het programma was dit beeld van haar te scheppen. Het beeld klopt ook, maar als je als hulpzoeker een intake bij haar doet ligt het er echt niet niet zo duimendik bovenop.

Nou dat ik het aanhaal is dat de mensen die hier het hebben over dat programma altijd ook dis afbranden.

En ik wil alleen ook eens de andere kant belichten

En kitty je hebt gelijk dat ik niet iedereen over een kant moet scheren,maar vind het nog al wat dat er zeker 3 mensen bij jou op de site komen en hier dus ook 1 die opzettelijk alles gelogen hebben.
dus het percentagen van het echt aangepraat krijgen is maar zeer laag!

Dat is mijn mening.Ik zeg niet dat dat waar is.Net zogoed dat jullie een mening over dis hebben wat ook niet wil zeggen dat dat waar is.

Ik haak het dus iedere keer aan omdat het in het verlengde ligt door jullie ervaringen!!!!

Verder wil ik nogmaals benadrukken dat ik het super goed vind dat zo’n dinky eens aangepakt word want los van alles is het absoluut iemand die nooit meer therapie zo mogen geven!!!!

@Wen
Hoewel Dinkie geen Dis-therapeute is, zie ik wel degelijk overeenkomsten. En als je Dinkie hoort praten over haar eigen misbruik (op anderhalf jarige leeftijd), dan lijkt het erop dat ze een vorm van dissociatie beschrijft. (in de wolken vanwege het zure ofzo). Ik zal het verder maar niet hebben over infantiele amnesie die dit soort herinneringen onmogelijk maakt…

Maargoed, wat zowel bij Dinkie speelt alsook bij de DIS, is het mechanisme van (volledige?) verdringing van traumatische ervaringen.
Het bestaan van verdringing is buitengewoon onwaarschijnlijk, om me maar eens diplomatiek uit te drukken.

@Kitty,

je hebt gelijk als je schrijft dat ze in het programma in het kort een paar uitspraken achter elkaar hebben gezet om het probleem duidelijk te maken.
Ik kan me best voorstellen dat ze heel subtiel je dingen aanpraat maar hoe komt het dan dat ze bij deze Nienke al in 2 sessies suggestieve opmerkingen deed.
Ik heb heel lang geen behoefte gehad om je boek te lezen omdat ik van mening ben dat je zelf verantwoordelijk ben voor wat er gebeurd in je therapie,maar om te snappen hoe die dinkie toy werkt zal ik het boek in de bieb gaan lenen.
Als ik het gelezen heb beloof ik je een eerlijke reactie.

En misschien is het een tip om de volgende keer dat je een peut zoekt eerst uit te zoeken of ze wel diploma’s heeft,is ook geen garantie dat het goed gaat maar nu ben je met iemand in zee gegaan die niet te vertrouwen is, je had je zelf een hoop ellende kunnen besparen.

@ Johanna
Zo heel af en toe duikt er ook wel eens een valse arts (of tandarts) op: iemand die de papieren niet heeft, maar zich er wel voor uitgeeft. Heb jij ooit je huisarts om z’n/haar bul gevraagd?

Daar komt nog bij dat het bij dit soort therapieën weinig uitmaakt of je nou universitair/HBO geschoold bent of helemaal niet: als je je met dit soort theorieën inlaat ben je per definitie een kwakker.
Kijk maar eens naar de enorme schade die ‘gevierd’ psychiater Bennett Braun heeft aangericht.

http://www.astraeasweb.net/politics/brau..

kijk jp en dat begrijp ik dus niet dat je het bestaan daarvan ontkent.
er zijn genoeg wetenschappelijke onderzoeken geweest dat de hippocampus wel degelijk temaken heeft met verdringing van zaken.

Hoe verklaar je dan het feit dat ik bepaalde dingen niet meer wist oftewel verstopt had,maar wel degelijk gebeurd zijn door dat er medische bewijs voor was.

Ik geloof absoluut dat alles wat er in je leven in jehoofd opgeslagen word niet weg kan zijn.
dus daarom dat ik dan idd zeg dat het verstopt is.verdringen vind ik een rot woord.

het is niet weg!maar wel tijdelijk weg gedrukt om te kunnen overleven.Al die oorlogsslachtoffers hebben dit ook gedaan.verklaar dat dan is?

Net zo gaed dat ik niet iedereen over een kant moet scheren wat betrefd liegen en aangepraate herinneringen vind ik dat je dat ook niet kan doen met mensen die dis hebben.

En jp ben jij eigenlijk stelselmatig misbruikt geslagen en vernederd?

Jammer Web dat je een interssante discussie als deze weer op de man gaat spelen……
het gaat hier niet om persoonlijke belevingen en ervaringen…..

@JOhanna
Ik vind jouw houding erg open in deze discussie.
Goed om te zien.
(wilde je daar even een compliment voor geven)

Ik ben het ermee eens wat betreft diploma’s enzo dat het merendeel van onze bevolking zich hier niet kritisch in opstelt.
Ik heb mijn tandarts, vrijgevestigde fysiotherapeut en huisarts ook nooit naar hun diploma’s gevraagd.

@Wen
Ik heb hier al vaker m’n redenen gegeven waarom ik niet in volledige verdringing geloof en ik ben daarin echt niet de enige hoor.
En nee, ik ben niet misbruikt ofzo.
Als ik slachtoffer ben, dan hoogstens van m’n eigen succes.

@ Wen,
inderdaad hebben een paar mensen op mijn site toegegeven dat ze opzettelijk gelogen hebben, maar ik vind dat een ander verhaal en reken die personen niet tot de herroepers. Ik vind het oké dat ze ook hun kant kenbaar maken op mijn forum, maar ben zelf wel steeds heel duidelijk erin dat dat iets anders is dan het aanpraten en echt gaan geloven in valse herinneringen. Verder is het zo dat de meeste herroepers geen behoefte hebben zich in een openbare discussie over het onderwerp te mengen, dus die geluiden hoor je maar weinig op mijn forum. Maar dat ze niet meepraten betekent niet dat ze niet bestaan.

En wat je zegt over ‘verstopte’ herinneringen. Soms denk je ook tijden lang ergens niet aan omdat er niets is dat de herinnering oproept, en sommige dingen vergeet je gewoon, zelfs traumatische dingen. Zo herinnert mijn broer zich bijv. iets van mij waar hij getuige van was, maar wat ik me met de beste wil van de wereld niet meer kan herinneren. Eerder zag ik dat als bewijs dat verdringing bestaat, nu denk ik dat ik het gewoon vergeten ben en maak het niet groter dan het is, zelfs al betreft het een traumatische gebeurtenis. Ik weet echt niet meer elk detail van mijn misbruik, maar wat heb je er ook aan om elke keer afzonderlijk te onthouden als het in grote lijnen toch allemaal op elkaar lijkt wat ze met je uitspoken?

Fijn dat je nogmaals benadrukt dat je het goed vindt dat Dinkie aangepakt wordt, want dat je dat vond kwam eerder niet zo uit de verf.

oke nou dan snap ik ook waaarom je er niet in kan geloven.

Als je hetzelfde had meegemaakt als ik dan had je geweten hoe het had gevoeld.

Simpelezielen noem ik dat.

maar goed wees maar blij.

nou kitty daarom zeg ik ook geen verdringing maar dat het verstopt is.vergeten wat je er dan ook van wil maken,maar het komt op het zelfde neer!

Ja in grote lijnen komt het overeen kitty.De ene gebeurtenis is de andere misschien niet,maar als je het hebt over verkrachting.

of dat nou met veel geweld gebeurd of onder sedatie het blijft een verkrachting.

Ik wilde dat idd ook benadrukken omdat ik dat ook echt vind.Want nogmaals elke nep peut die uitgeschakeld kan worden moet worden uitgeschakeld.

@ Johanna,
Bij mij maakte Dinkie in de eerste gesprekken ook wel suggestieve opmerkingen, maar als daaromheen allemaal dingen gezegd worden die wel hout lijken te snijden, vallen die opmerkingen niet meteen op. Als je mijn boek leest zul je in ieder geval zien hoe het eraan toe ging en ook wat mijn overwegingen waren om het wel met haar aan te gaan.
Ik ben benieuwd wat je reactie zal zijn als je het gelezen hebt, maar als die niet verandert is het ook goed. In ieder geval ken je dan het verhaal van a tot z en is je mening meer gefundeerd.

En bedankt voor je tip, al laat ik die even voor wat het is, want mijn bedoeling is toch om nooit meer een therapeut nodig te hebben.

Wen:“Ik wilde dat idd ook benadrukken omdat ik dat ook echt vind.Want nogmaals elke nep peut die uitgeschakeld kan worden moet worden uitgeschakeld.”

Daar zijn we het dan in ieder geval over eens, hoewel we denk ik verschillende criteria hanteren.

A franse dame,
bedankt voor je compliment,maarre, ik ben meestal wel open in een discussie hoor.

@Jp,
engelse stukken lezen is voor mij erg lastig, heb de link die je geplaatst hebt dus niet gelezen.
En nee, ik vraag mijn huisarts niet om een diploma maar bij mijn weten kan je geen praktijk beginnen zonder diploma’s te overleggen.

@Kitty,
als ik je boek gelezen hebt zal ik je laten weten wat ik er van vindt, weet niet of het boek op voorraad is dus misschien kan het even duren voordat ik met een reactie kom.
Enne als je het zonder peut kan zeker doen!

@Johanna
Hier een fragmentje over Braun in het Nederlands:
“Een treffende illustratie daarvan is dr. Bennett Braun, een Amerikaanse psychiater die door verscheidene van zijn patiënten werd aangeklaagd wegens het inprenten van fictieve herinneringen aan satanische rituelen. Zo had Bennet Braun patiënte Patricia Burgess ervan weten te overtuigen dat ze, tengevolge van seksueel misbruik, een driehonderd alters tellende meervoudige persoonlijkheid had. Patricia Burgess was zogezegd ook zelf een satanische hogepriesteres, die van mensenvlees gemaakte hamburgers at en haar eigen kinderen misbruikte. Dr. Braun behandelde ook haar twee kinderen, die hij met stickers beloonde als ze “vieze geheimpjes” vertelden. De familie Burgess is zo jarenlang letterlijk en figuurlijk door de hel gegaan.”

bron: http://community.netscape.com/n/pfx/foru..

Ik heb zelf de papieren van m’n huisarts ook nooit gecheckt, want je gaat er vanuit dat alles in orde is. Zo makkelijk gaat dat ook bij therapeuten, vrees ik. Maar nogmaals: ook al hebben ze een erkende opleiding gehad, dat zegt nog niets.:

Psychologe dr. Suzette Boon, zei in 2005 in EO-Visie over satanisch ritueel misbruik: “De wereld is er nog niet aan toe om deze gruwelijkheden te geloven.”

Wen, je hebt het erover dat alle oorlogsslachtoffers ook aan verdringing doen. Waarop baseer je dat?

Ken van zeer dichtbij een holocaustsurvivor maar die kan dus niet verdringen wat er gebeurd is. Heel z,n leven achtervolgd zijn verleden hem als een stel hongerige wolven. Zelfs nu nog,nu hij al ver in de 80 is. Dus vertel me, waarop baseer jij je uitspraak?

omdat daar genoeg verhalen over bekent zijn jij kent er zo eens,maar mijn overgroot opa die in het concetratie kamp heeft gezeten was meer dan de helft helemaal kwijt.terwijl zijn broer alles weet nog van die periode.

dus daar baseer ik dat onderandere op!

@JP,
nou die braun spoort ook niet dus als ik dit zo lees.
Je zal mij ook niet horen beweren dat er geen foute therapeuten zijn, die zijn er zeker, alleen vindt ik nog steeds dat er 2 partijen zijn in een patient/behandelaar relatie en dat je kunt weglopen als je dingen aangepraat krijgt.

Over satanisch ritueel misbruik kan ik alleen zeggen dat ik weet dat er gruwelijke dingen met kinderen gebeuren en dat ik denk dat veel mensen dat niet willen horen/geloven.
Ik heb het zelf niet meegemaakt maar ben er van overtuigd dat het wel degelijk bestaat.

Net zo goed dat er therapeuten zijn die hun clienten maffe dingen aanpraten zijn er ook mensen die die maffe dingen echt ten uitvoer brengen.

@Johanna
Dat er zwijnerij bestaat en gebeurt, dat is zeker. Maar niet op de schaal van satanische rituelen met kannibalisme, bloedoffers, het slachten van babytjes etc.
Maar je maakt mij niet wijs, dat slachtoffers van daadwerkelijk zwaar misbruik dit volledig kunnen verdringen en dat dit dan in therapie weer ‘bovenkomt’.

Wen, juist holocaust survivors verdringen hun verleden niet. Ze proberen er zo min mogelijk aan te denken maar weten donders goed wat er gebeurd is.Lees de rapportages en onderzoeken daar maar eens over.

@Suighnap
Inderdaad het achtervolgt hen juist. Ik ken een ‘survivor’ van een jappenkamp. Hij wilde er nooit over praten met z’n vrouw en kinderen. Maar hij had/heeft vele nachtmerries erover.

nou dan heeft mijn overgrootvader en vele ander vast ook gelogen toch?

goh en dat zonder peut die ze dingen heeft aangepraat.

Kitty heel goed gedaan!!

@Wen
“nou dan heeft mijn overgrootvader en vele ander vast ook gelogen toch?”

Ik zie niet in waarom je overgrootvader gelogen zou hebben. Je grootvader is toch niet volledig vergeten dat hij in een concentratiekamp zat? Alleen hij herinnert zich iets anders (of minder) dan z’n broer.
Dat kan. Dat is geen enkel bewijs voor verdringing.

Ook in mijn familie waren holocaustsurvivors. Alles wat er gebeurd is, heeft ze jaren achtervolgd tot aan hun dood aan toe. Nachtmerries, herbelevingen tijdens bepaalde data, niets vergeten!
Daarbij is er geen enkel bewijs dat kinderen die de jappenkampen meegemaakt hebben verdrongen herinneringen hebben.

@ Wen

ik ga er niet vanuit dat jouw overgrootvader gelogen heeft. Misschien waren de trauma’s te groot om over te praten.

Ik vraag me dan af wat jullie dan wel zien onder verdringing.

nee hij wilde er absoluut over praten.hij heeft veel verdriet gehad van de tijd dat hij niks meer wst.jaa dat hij in het concetratie kamp zat wist hij,maar heel veel ernstige dingen was hij kwijt.

wat is dan het verschik van bijvorbeeld mij?

Ik (nu wel)was ook heel veel kwijt ja ik wist dat ik verkracht was door familie,maar de details(die eigenlijk in mijn beleving erger waren dan de verkrachting)waren weg.Ik had verdrongen dat niet alleen mijn oom maar ook mijn tante er bij was.
(is een voorbeeld dan he)

@ Wen

het feit dat jij niet meer wist dat je tante er ook bij was, wil toch niet zeggen dat je dat verdrongen had? Wellicht was je het vergeten, zoals kinderen en volwassenen details vergeten.

nou ik denk dat bij alle(echte!)dissers zo werkt.

dus hoe kom je er dan bij dat dis niet bestaat?De 1 noemt het verdringing de ander noemt het weg gestopt…..vluchten voor je gevoelens.
Er zijn mensen die zeggen je hent het verdrongen dat je tante er bij was.

snap je waarom ik dan zo heftig reageer op jullie als jullie zeggen het bestaat niet?

@Wen
Nou als je overgrootvader indertijd hulp bij prof. Bastiaans, of een van z’n navolgers, heeft gezocht (die knoeier experimenteerde met LSD enzo om herinneringen bij oorlogsslachtoffers te ‘hervinden’) dan kan ik me voorstellen dat hij in de illusie verkeerde dat hij veel niet meer wist.

In werkelijkheid zijn er allerlei mogelijke verklaringen voor het gegeven dat de broer van je overgrootvader zich meer herinnerde: leeftijd, andere ervaringen etc.

Als je overgrootvader er veel verdriet van heeft gehad dat hij sommige dingen blijkbaar ‘vergeten’ was, hoe is hij daar dan achter gekomen?

net als ik had die amn veel nachtmerrie’s,maar die koppelde hij niet aan herineringen.ondanks dat zijn broer zei dat is echt gebeurd.

Hij heeft uiteindelijk veel gepraat met zijn broer over zijn dromen en langzamerhand(net als bij mij dus)kwamen de herineringen terug.

Hij is nooit in therpie gezeten.want in die tijd was dat taboe.

hij zag het als van ja ik ben niet gek ik ga niet naar een psychiater.

Hoe ouder hij werd hoe meer er boven kwam,hij had overdag beelden(dus net als bij mij)waarvan hij dus bevestigd kreeg dat dit werkelijk gebeurd was.

Toen hij in een verzorgingstehis kwam noumde de verpleging en artsen het verdringing van gebeurtenissen in zijn jone leven

Wat is dan volgens jullie het verschil tussen verdringen en vergeten?
Mijn familieleden hebben geen enkele herinnering aan hun jeugd, maar ze weten natuurlijk wel dat ze kind geweest zijn. Is dat verdringing of vergeten?
Wat is het verschil?

Vick

@Vick
Vergeten doen we allemaal. Heel veel van m’n lagere schooltijd (lang geleden!) ben ik vergeten. Dat is gewoon weg. Foetsie. Dat overkomt ons allemaal.

Maar (voor mij) belangrijke gebeurtenissen uit m’n jeugd (situaties die me blijkbaar emotioneel raakten), daar weet ik nog wel wat van. Ruzie tussen m’n ouders bijvoorbeeld. Ik wil maar zeggen: je onthoudt datgene wat je als belangrijk of schokkend ervaart.

En bij verdringing doe je dat juist niet.
Dat is zeer onwaarschijnlijk omdat belangrijke herinneringen evolutionair gezien overlevingswaarde hebben.

@ JP

juist bij therapeuten die wel geloven in verdringing van herinneringen worden de verdringing evolutionair gezien als overlevingswaarde.

DIS wordt gezien als overlevingsmechanisme.

@Yael
Niet leren van je ervaringen wordt evolutionair gezien afgestraft.

Mee eens ja!!

@JP
Als ik het dus goed begrijp JP dan geloof je niet in verdringing, niet in satanisme, niet in mensenoffers etc.
Maar wat nou als morgen of volgende maand of volgend jaar forensisch bewezen wordt, dat deze misdaden wel bestaan.
Wat zeg je dan tegen de mensen wiens verleden je vandaag niet gelooft.

Vick

Dis word gezien als overlevingsmechanisme,dus dat bestaat dus niet.

En herineringen die niet meer zo op te noemen zijn heten niet verdringing maar vergeten?

volgens mij spreken jullie jezelf ontzettend tegen.

hahahah niet dat ik verwacht had dat jullie anders zouden gaan denken hoor,maar ik moet toch wel erg lachen om jullie vreemde kijk op het leven.

Misschien dat iemand me dan kan vertellen wat er dan al die jaren met me aan de hand was.als het geen dis is.

@Vick
Inderdaad, ik geloof niet in verdringing. Natuurlijk zal ik bij bewijzen van het tegendeel m’n mening direkt herzien.

Daar wachten we dan op.

Vick

@wen
Als DIS een overlevingsmechanisme is, betekent dat o.a. dat in de praktijk incest (een vermenging van ‘foute’ genen) door de natuur gelegitimeerd zou zijn. Dat is dan ‘counterproductive’.

@Vick
Zo wacht ik al jaren op het bewijs van het bestaan van kabouters. Maar ik heb geduld.

Waarschijnlijk zal er altijd wel verwarring blijven bestaan over wie wat precies verstaat onder verdringing, vergeten, hervinden enz. Maar een duidelijk verschil is in die voorbeelden over de holocaust dat die personen nooit vergeten zijn dat ze in een kamp gezeten hadden, alleen meer of minder details over die periode waren ‘kwijt’. Jouw verhaal past daar ook in, Wen, je weet dat je verkracht bent maar bent bepaalde details vergeten. Maar er zijn veel gevallen van hervonden herinneringen aan seksueel misbruik die geen enkel idee hadden dat er ooit zoiets in hun leven had plaatsgevonden en dan ineens in therapie hervinden ze een heel verleden dat verdrongen zou zijn. En ipv dat ze bij de eerste herinnering denken: “da’s waar ook, ik ben toen misbruikt” twijfelen ze eindeloos of dat allemaal wel echt zo gebeurd kan zijn en gaan er met veel moeite in geloven. Die totale verdringing, daar geloof ik niet meer in, en het onderzoek van Elke Geraerts heeft dat ook bevestigd. Al die mensen die wel weten dat iets gebeurd is maar niet meer bij de details kunnen komen, dat kun je verdringing noemen, maar is wat anders dan er vaak onder verstaan wordt, nl dat je er geen enkele notie meer van zou hebben.

volgens mij dwaalt de discussie af,we hebben het nu ineens weer over Dis in plaats over dinkie toy.
Of totale verdringing bestaat weet ik niet, ik heb altijd geweten dat ik misbruikt ben alleen waren hele stukken daarvan weg.Als er nu herinneringen terug komen door middel van flashbacks of nachtmerries of door de verhalen die er in mijn hoofd verteld worden ga ik er eerst van uit dat ze NIET waar zijn. Wel ga ik op zoek of ik kan bewijzen dat ze wel waar zijn, soms kom je er achter dat het klopt en soms weet je het gewoon niet.
Ik weet niet of het kan dat je nooit iets hebt geweten over misbruik en er dan verhalen terug komen in je behandeling, zelf ken ik zo’n iemand niet maar omdan tegelijk te beweren dat het niet kan vindt ik ook zo wat.
Je geest kan rare spelletjes met je spelen en de wetenschap gericht op de psyche loopt jaren achter op de gewone medische wetenschap,dus wie weet wat ze allemaal nog gaan ontdekken.

Wen je wil graag weten wat er al die jaren met je aan de hand is , nou ik denk dus van helemaal niets .

@Johanna
Ik denk inderdaad dat het voor iedereen goed is om het eigen geheugen kritisch te beschouwen.
Een (nogal triviaal) voorbeeld uit m’n eigen ervaringen:
Een paar jaar geleden deed een van m’n kinderen mee aan een actie van Nickelodeon waarbij ze Spongebob moesten nadoen. Op bushokjes enzo waren speciale Spongebob posters, daar moest je dan voor gaan staan, Spongebob nadoen en daar een foto van maken en die opsturen.

Laatst reden we lang het bushokje waar die foto gemaakt was en zowel ik als een van m’n andere kinderen waren er van overtuigd dat we er indertijd bij waren, toen de foto’s gemaakt werden.
Mooi niet dus, daar was alleen m’n vrouw bij ( die maakte de foto’s). Een valse herinnering dus. We hebben natuurlijk indertijd wel de foto’s gezien en de rest blijkbaar zelf ingevuld. Zo makkelijk kan dat dus gaan.
Als we er onlangs geen discussie over hadden gehad, zou ik nog steeds gedacht hebben dat ik er bij was toen de foto’s gemaakt werden.

Het is een triviaal voorbeeld, dat geef ik meteen toe, maar het toont wel aan dat m’n herinneringen alles behalve feilloos zijn.

Ik denk dat bij, triviale ‘voorbeelden’het geheugen idd niet feilloos is….wanneer het gaat om niet-triviale aangelegenheden dat het geheugen tóch ietwat anders registreerd…

@Tsja
Inderdaad, traumatische herinneringen onthoud je daarom volgens mij beter.

@Jp,
ik wil graag aan de hand van een prive voorbeeld duidelijk maken dat het niet klopt als je zegt dat je traumatische herinneringen beter onthoudt.
Ik vindt het erg moeilijk dit verhaal te vertellen, dus hoop wel dat er normaal op gereageerd wordt.

Toen ik op de lagere school zat werd een jonger zusje van mij ziek en overleed na 2 weken.Ik heb GEEN herinneringen aan haar,weet niet meer hoe ze er uit zag, weet niet meer dat ze ziek geweest is en dat ze begraven is.
Mijn ouders spraken nooit over haar ( was waarschijnlijk te moeilijk), er waren geen foto’s van haar en op een gegeven moment ging ik zelfs denken dat mijn zusje nooit bestaan had.
Toen mijn moeder overleed en wij het huis leeg haalden kwamen wij een geboortekaartje tegen en een overlijdenskaart van mijn zusje, ze heeft dus echt bestaan maar nog steeds heb ik geen herinnering aan haar.
Verdringing? Vergeten?
Volgens deskundigen zou het normaal moeten zijndat ik herinneringen heb aan mijn zusje maar ik heb ze niet,waarschijnlijk ver weg gestopt?
Misschien komen ze later terug of misschien wel nooit?
Ik weet wel dat ik erg verdrietig was toen ik het geboorte kaartje en de overlijdenskaart vond,dus blijkbaar heb ik er wel gevoel bij.

Ik denk doordat mijn ouders er nooit over spraken het een verboden onderwerp werd, hetzelfde geldt voor sexueel misbruik,op praten staat straf,onthouden is te pijnlijk dus dan “vergeet“je het maar, er over praten in het gezin gebeurd ook niet want we zijn zogenaamd een normaal functionerend gezin en naar de buiten wereld toe moet wel de schijn opgehouden worden.
Dus wat doet een kind: vergeten.
Hoe wel ik van het misbruik nooit alles vergeten ben, zelfs veel nog weet,zijn sommige dingen toch nog verstopt en komen soms ineens te voorschijn.Aan mij dan de taak uit te zoeken wat waar is, wat misschien half waar is of wat helemaal niet waar is,maar me iets laten aanpraten, dat nooit.

Hier mee wil ik dus aangeven dat je traumatische dingen wel degelijk kan vergeten, want het overlijden van een zusje kan je zeker een traumatische gebeurtenis noemen.

@ Johanna Je schrijft dat je op een gegeven moment zelfs ging dat je zusje nooit bestaan had. Dus je wist wel degelijk dat ze wel bestaan had al werd er niet over gesproken.

@Yael,
ja ik wist dat ze bestaan had maar ik heb geen beelden bij haar, geen herinneringen,helemaal niets en daardoor ga je als kind denken, misschien heeft ze wel nooit bestaan, ook omdat er nooit over gesproken werd.
Dus het bestaan van mijn zusje ben ik niet vergeten, wel de herinneringen aan haar,en hoe noemen we dat dan? Vergeten, verdringen??

@ Johanna,
Het lijkt me erg bevreemdend voor je om geen herinneringen aan je zusje te hebben. Hoe oud was jij toen ze overleed en hoe oud was je zusje toen? Zoals je het beschrijft lijkt het alsof je helemaal mee bent gegaan met je ouders in het ontkennen van het bestaan van je zusje.
Ik denk dat ergens niet aan denken wel een vorm van je hoofd boven water houden is, maar zou dat geen verdringing noemen in de zin van het helemaal kwijt zijn. Ik heb nadat het misbruik gestopt is er ook jaren niet aan gedacht, totdat ik die buurman weer eens tegen kwam en hij weer bij me langs wilde komen.
Wat je zusje betreft is het denk ik de vraag hoe je het toen beleefd hebt. Uiteraard zie je het nu als een traumatische gebeurtenis, maar misschien woog in die tijd de druk van je ouders om er niet over te praten veel zwaarder, kon je de dood van je zusje moeilijk beseffen en was het verbod om erover te praten wel overal aanwezig.
Vaak worden gebeurtenissen pas later als traumatisch gelabeld, omdat je als volwassene terugkijkend begrijpt dat die dingen nooit hadden mogen gebeuren, maar als kind weet je niet beter dan dat wat in jouw leven gebeurt normaal is, ook als het misbruik betreft. Je vindt het niet prettig maar denkt dat het zo hoort, pas later besef je wat je is aangedaan en dringt de impact ervan tot je door. Misschien lijkt het dan dat je belangrijke dingen vergeten bent, maar je belevingswereld als kind was anders.

AKitty

Misschien klopt het wel dat ik helemaal ben meegegaan in het gedrag van mijn ouders, in het ontkennen,en inderdaad als kind kan je de dood van iemand als heel gewoon ervaren.
Pas zag ik een kind wiens vriendje na een lange ziekte overleed en toen het aan dat kind verteld werd was de enige reactie: o, dan is hij nu niet meer moe en slaapt lekker, en vervolgens ging hij weer verder spelen met zijn autootje.
Maar ik blijf toch met de vraag zitten dat als ouders in de ontkenning schieten het kind toch ook zijn eigen herinnering heeft en waar blijft die dan,is de ontkenning van de ouder dan zo sterk dat het kind dat ook doet?

Als kind vindt je sexueel misbruik misschien ook normaal omdat je niet beter weet dan dat het erbij hoort ( ik dacht namelijk dat het bij alle kinderen gebeurde totdat ik begreep dat dat niet zo was)
Deze dingen komen wel terug in mijn herinnering met alle angst die er bij hoort,maar de dood van mijn zusje is alleen maar een statistisch iets.

Ik wil met dit verhaal eigenlijk alleen maar aangeven dat het allemaal niet zo simpel is,dat herinnering en geheugen rare dingen zijn en dat je nooit kan zeggen dat je traumatische herinneringen beter onthoudt dan andere herinneringen.

@Johanna
Ik ben het met je eens dat herinneringen en geheugen rare dingen zijn. Het is een vrij ongrijpbaar proces. Iedere keer dat je je iets herinnert beinvloedt je meteen die herinnering omdat je met een soort reconstructie bezig bent.

Het lijkt me heel naar om zo weinig van je zusje te weten en ik kan dat ook niet zo 1-2-3 verklaren (als dat uberhaupt mogelijk is). Jouw leeftijd en de leeftijd waarop je zusje overleed zullen daarbij (denk ik) een rol spelen. En het gegeven dat je ouders er niet over spraken, (ik neem aan ook geen fotootje, geen grafbezoek) lijkt me niet bevorderlijk om zo’n herinnering ‘levend’ te houden.

Maar ik denk niet dat herinneringen aan je zusje ergens “weggestopt” in je geheugen zitten.

Het geheugen zal voorlopig nog wel een groot schemergebied blijven.
We zijn nog lang niet zo ver in hersenonderzoek.
Daarom zou ik het ook niet meer dan normaal vinden om dingen pas zodanig te benoemen (bijv. verdringing) als daar ook daadwerkelijk onomstotelijk bewijs voor is.
Nu blijkt dat er nog te veel schade aangericht wordt bij mensen die volgens een therapeut (of volgens zichzelf) hun traumatische verleden zijn vergeten of in andere woorden hebben “verdrongen”.
Therapeuten werken met symptomen.
En als je lichaam reageert als een misbruikt kind, dan gaan ze al gauw in die richting zoeken, ook als de cliënt daar totaal geen herinnering aan heeft.
Het lichaam liegt immers niet(???)

Juist omdat het nog zo’n schemergebied is moet daar uiterst zorgvuldig mee omgegaan worden.
Om ernstige fouten als die bij Kitty te voorkomen!

@JP,
inderdaad waren/zijn er geen foto’s van mijn zusje,een graf is er wel geweest.

Maar ik wilde met dit bericht ook duidelijk maken, dat wat er hier met mijn geheugen gebeurd,ook gebeurd ( kan gebeuren) als we het hebben over sexueel misbruik.

Daarom vindt ik de stelling dat hervonden herinneringen niet waar zijn niet kloppen, puur omdat we niet weten wat er in het geheugen gebeurd.
Mensen met een rijke fantasie zijn er altijd geweest, maar dat noem ik geen mensen met hervonden herinneringen maar leugenaars.

@Johanna:
“Maar ik wilde met dit bericht ook duidelijk maken, dat wat er hier met mijn geheugen gebeurd,ook gebeurd ( kan gebeuren) als we het hebben over sexueel misbruik.”

Netzogoed als dat jij het bestaan van je zusje niet vergeten was, denk ik dat slachtoffers van seksueel misbruik het feit dat ze misbruikt zijn niet volledig vergeten. Dat allerlei details van herhaald misbruik misschien ‘weg’ zijn omdat ze op elkaar lijken ofzo, (Kitty heeft daar hierboven ook over geschreven) dat heeft m.i. niks met verdringing te maken, maar gewoon met ‘vergeten’.

Ik geloof dus niet dat mensen in therapie (door bepaalde technieken) voor het eerst kunnen ontdekken dat ze seksueel (of anderszins) misbruikt zijn.

@JP,

ik geloof dat ik het voor het eerst eens met je eens bent, ook ik denk dat je in therapie niet voor het eerst herinnerd wordt aan je misbruik maar dat je wel stukken vergeten kan zijn ( ik noem dat dan toch verdringen).
Ik heb altijd geweten dat ik misbruikt ben, maar sommige dingen komen nu pas terug, niet aangepraat door eeen behandelaar maar uit mijn eigen herinnering en/of verteld door de delen die er zijn ( maar daar geloof jij niet in en die diskussie wil ik ook niet meer met je aan want daar blijven we het toch over oneens)

@Johanna
Het is ook wel eens aardig om het deels eens te zijn. You made my day.

Reactie verplaatst.
http://potdorie.nl/weblog/pivot/entry.ph..

@JP,
ach ja,oorlog voeren is af en toe nodig maar met elkaar eens zijn op zijn tijd moet ook kunnen

@Johanna
Amen.

Psychologen (klinisch psychologen voornamelijk) zijn erop uit om clienten zoveel mogelijk “in hun macht te krijgen” en daarbij zo erg mogelijk diagnoses te stellen. Kortom, men is erop gericht je een enorm naar gevoel te bezorgen en heb je dat eenmaal, dan ben je ook even kwetsbaar en minder snel in het scherp beoordelen van degene die tegenover je zit.

De hele psychologie is op weinig gebaseerd en stigmatiseert mensen voor het leven. Ik ben het eens met de conclusie dat deze misstanden eens aan de kaart gesteld moeten worden. Het misbruik van de positie van de psycholoog is vrij algemeen, er lijken maar weinig fatsoenlijke psychologen rond te lopen. Probleem is dat aanklagen van psychologen ook niet fijn is, want jou leven ligt op straat en niet dat van de psycholoog.

Er moet gewoon een maatschappelijk beeld ontstaan dat psychologen vaak niet deugen. En dat je zeker als je echt problemen hebt slechter af bent als je met een psycholoog gaat praten. Je kan beter tarot kaarten gaan leggen, daar zit tenminste nog wat levenswijsheid in en je wordt iets minder in de hoek gedrukt.