Ik vraag me af of alles wat hier neer wordt gezet ook alleen op deze plek blijft?
Ik vind dat er best mensen uit de politiek hierop gewezen mogen worden, inclusief alle waardevolle reacties die er tot nu toe zijn geweest.

Op welke manier kunnen we hier landelijke bekendheid aan geven?

GGZ Nederland?

Onbedoeld blijk ik (in deel 1 van deze discussie) twee keer aan hetzelfde onderzoek gerefereerd te hebben. Dat wist ik niet:

Loftus (1997) reviewed 30 cases selected at random from 670 claims submitted to the Washington Victims Compensation Program. Twenty-six had ‘recovered’ a memory of abuse through therapy. All 30 were still in therapy after three years, 18 for more than five years. After treatment 20 were suicidal compared with three before treatment began, 11 were hospitalised (cf. two before treatment), eight engaged in self-mutilation (cf. one before) and marriage break-up occurred in almost all. It appears that in these cases, recovery and abreaction had serious adverse effects.” — Sydney Brandon, M.D., et al, “Recovered memories of childhood sexual abuse: implications for clinical practice,” British Journal of Psychiatry, April 98, p. 303 (bron) (mijn nadruk)

is ook dit:

• 97 percent of the patients were women.
• 97 percent were Caucasian.
• 87 percent received their first “memories” of abuse while in therapy.
• The average age of the first “‘recalled” abuse was 7 months of age.
• 100 percent were still in therapy three years after the first “memory” (60 percent were still in therapy five after years after their first “memory”).
• Prior to recovered memory therapy only 10 percent exhibited suicidal ideation or attempts, after therapy began this jumped up to 67 percent.
• Prior to therapy 10 percent had been hospitalized, after therapy this expanded to 37 percent.
• Prior to therapy only 3 percent had engaged in self-mutilation, after therapy this grew to 27 percent.
• Prior to therapy 83 percent were employed, after therapy only 10 percent were still employed.
• Prior to therapy 77 percent were married. Three years later 48 percent were separated or divorced.
• After therapy began 23 percent had lost custody of their chilldren.
• After therapy began 100 percent were estranged from their extended family.

• The average cost for the Crime Victim Compensation Program to pay for treatment of patients that did not involve recovered memories was $2,672. The average cost for recovered memory therapy was dramatically higher: $12,296 (more than four-and-a-half times the normal cost).

Wat gaat er dus nu gebeuren: De betreffende behandelcentra zoals verenigd in de LcvT gaan vroegkinderlijk getraumatiseerden een intensievere behandeling geven dan ze tot nog toe krijgen. Tot nu toe klinkt het nog goed.

Hoe doen ze dat? O.a. met het drie fasen model zoals ontwikkeld door o.a. Nijenhuis en van der Hart. Ik ga dat model hier nu niet bespreken, maar in essentie betekent dat gewoon speuren naar verdrongen herinneringen en deelpersoonlijkheden en herbelevingen ‘oproepen’ om alters te integreren.

Dat is hét recept voor totale mentale destructie, zoals we hebben kunnen zien.

Iets meer over het Fasen model hiero: http://www.enijenhuis.nl/public.html

Allemachtig, ik heb het gelezen.
En het komt er werkelijk op neer dat dat ze ervan uitgaan dat dissociatieve patiënten een verdrongen trauma hebben.

En wat als dat nu eens niet zo is?
Wat als ze gewoon gevoelig zijn voor dissociatie zonder dat daar een directe aanleiding voor is?

Heeft iemand al eens onderzocht of dissociatie ook voorkomt bij mensen zonder of met lichte traumatische ervaringen?

En dan al die (DIS) patiënten die hun kennis voor waarheid aannemen.

Wat een ellende!
Rob, ik kan me zo goed voorstellen hoe jullie familie hierdoor in de knoei is gekomen en dat is dan nog licht uitgedrukt lijkt mij.

Het is niet alleen de patiënt die er de dupe van wordt, maar de hele omgeving komt in de puinhoop terecht.

Het wordt me steeds duidelijker hoe groot de schade wel niet moet zijn onder mensen die een soortgelijke behandeling volgen.

Is er dan werkelijk niemand in de GGZ en de politiek die doorheeft hoe geniaal dit systeem in elkaar zit en hoe ze zelf worden ingepakt door de mooie, maar oh zo destructieve theorieën van o.a. deze meneer Nijenhuis?

Massale hersenspoeling lijkt het wel.

@Franse Dame
Men is daar in Den Haag gewoon ingepakt door een stelletje kwakzalvers. En als de voortekenen me niet bedriegen, schieten ze nu in de ontkenning van hun (mede)verantwoordelijkheid. Bla bla bla bla.

Het beste zou het natuurlijk zijn als er vanuit overige GGZ instellingen een storm van protest zou losbarsten. Als geen ander moeten ze dáár toch weten hoe gevaarlijk dit nieuwe initiatief is.
Ik roep overige GGZ instellingen op hun professionele verantwoordelijkheid te nemen en dit nieuwe initiatief (LcvT) met kracht te bestrijden.
Dat is ethisch gezien de enige juiste weg, volgens mij.

Toevoeging:
Ik heb eens even de webstek van GGZ-Nederland bezocht:

Over visie en kwaliteit in de zorg
Om gehoord te kunnen worden in het maatschappelijk en politieke krachtenveld, moet vaak stelling worden genomen. Veel aandacht besteedt GGZ Nederland dan ook aan het onderbouwen en formuleren van een goede zorgvisie waarin haar leden zich kunnen vinden, en het uitstippelen van de juiste strategie om gedeelde standpunten ook daadwerkelijk om te kunnen zetten in gemeenschappelijk beleid.

Máár:

Uiteraard laten wij daarbij alle ruimte over voor onze leden om ieder – zowel inhoudelijk als financieel – een eigen invulling te geven aan de wijze waarop zij hun zorg en hulpverleningsaanbod in de praktijk willen vormgeven.

De moed zakt me alweer in de schoenen. Het poldermodel in de GGZ.

bron: http://www.ggznederland.nl/organisatie/a..

Franse Dame bij ons is tot op heden DIS niet in beeld geweest maar wat ons is overkomen is vergelijkbaar als wat familie s overkomt als een van hun kinderen het DIS syndroom krijgt aangemeten.

DIS zullen ze in de toekomst vast “vroegkinderlijke traumatisering met volledige of partiële dissociatie” gaan noemen.
Daar valt jouw zus straks ook vast wel onder.

@Rob
Je zuster heeft dus geen dis. Had ze een geschiedenis van psychiatrische opnames voordat ze bij die man in therapie ging?

vanaf morgen is de volgende website actief:
http://www.150volksvertegenwoordigers.nl
Daar staan alle mensen die in de tweede kamer zitten vermeldt en kan je hen persoonlijk mails sturen.
Ik zal ze alle 150 voor je een mail sturen en ze vertellen over je website en over de rare kronkels die nepwetenschappers verkondigen.
Ze zullen daarna vast heel gemotiveerd zijn ook je site te bezoeken en de “wantoestanden“te gaan bestrijden.

Op de site van LCVT kan je een vraag stellen. We kunnen natuurlijk met z’n allen kritische vragen stellen, ik ben alvast begonnen met de vraag hoe ze denken over de onderzoeksresultaten betreffende DIS van E. Loftus.

voor de duidelijk, ik versta iets anders onder wantoestanden dan jullie maar ik ga er vanuit dat jullie zo slim zijn dat zelf ook wel te snappen.
Plus dat het wel eng zal zijn voor jou JP om zelf te gaan schrijven want dan komen ze achter je inditeit en dan blijft er van je praatjes niet zoveel meer over natuurlijk.

@ Johanna

gelukkig, je bezit dus wel gevoel voor humor

@Johanna,
Ik wist wel dat er een addertje onder het gras zat. En mijn identiteit is helemaal niet geheim hoor.

@ Jp

toch wel handig om die site te kennen die Johanna doorgestuurd heeft. Makkelijke manier om de minister van Volksgezondhied te benaderen.

Mocht die minister geen Drent zijn dan is ie natuurlijk van Volksgezondheid

@Yael, inderdaad makkelijk. Dus: bedankt Johanna!

Totaal niet Vick , maar wat ik wel weet is dat waarschijnlijk het leven haar niet bracht wat of ze er van had gehoopt en dan zijn er mensen die gaan zoeken wat of daar de oorzaak van kan zijn. Ik ben er nu wel achter dat het wel heel makkelijk is om het maar of op je ouders of op je jeugd te gooien dat dat de oorzaak dan moet zijn. Ik persoonlijk heb een geweldige jeugd gehad met geweldige ouders . Tegenwoordig zijn ouders vaak niet thuis vanwege werk en worden de kinderen opgevangen door Opa en Oma of door speciale opvang. Nou bij ons was altijd mijn moeder in ieder geval thuis ( mijn Vader moest de kost verdienen) en als er een feestje in de familie was was ook altijd een van de ouders aanwezig. We werden in onze jeugd nooit alleen gelaten. Mij n ouders hadden het niet breed , ieder dubbeltje moest twee keer omgedraaid maar desondanks kwamen wij niets te kort. Een gezin met acht kinderen is een hele klus om op te voeden , maar ook om te kleden . Als een van de kinderen uit zijn kleren was gegroeid dan kon het volgende kind die broek of trui nog wel dragen . Het kon ook niet anders. Voor mijn ouders waren alle kinderen hun even dierbaar . Het is daarom ook zo vreselijk dat je ouders in hun laatste levens jaren op een verschrikkelijke manier zijn beschuldigd en neergezet als een liefdeloos stel.De reden was dat ze in hun jeugd ook geen liefde hadden gehad.(volgens mijn zus hoe of ze daar bij kwam is voor iedereen nog steeds een raadsel) Ook puur gelul in de ruimte. Het is mijn zus geweest die hier mee begonnen is , een broer en zijn vrouw hebben dit van haar overgenomen. Frappant is dat dees beiden ook bij de zelfde therapeut therapie hebben ondergaan. Het is te moeilijk om uit te leggen hoe of het een en het ander allemaal is ontstaan , maar mijn moeder komt uit een gezin van veertien kinderen waarvan zij de oudste is . Haar ouders runden een klein levensmiddelen winkeltje waar mijn moeder vanaf de lagere school mee moest draaien . Na de oorlog was er veel armoede dus het kon ook niet anders. Mijn moeder zegt zelf dat ze ondanks de armoede fijne ouders heeft gehad waar ze geen kwaad woord over kan zeggen. Niet te begrijpen dat haar eigen kind daar anders over denkt.Weet niet waarom of ik dit nu allemaal schrijf , hoewel ik denk dat ik in een zo kort mogelijk schrijven probeer uit te leggen dat mijn ouders gewoon , normale en fijne ouders waren . Die wel liefde bezaten en om dat ook aan anderen te geven. Er is zoveel vergeten door bepaalde personen. Ik weet dat we ook nog eens een kind voor twee weken bij ons in huis hebben gehaald . Dit was een kind van zeg maar kans arme ouders die zelf hun kind geen vacantie konden geven daar ze het geld daar niet voor hadden .Mijn ouders hadden het geld ook niet maar voor zo n kind was het al vacantie als ze bij ons thuis twee weken konden logeren. De vader van een zwager van mij was al vroeg weduwnaar. Had weinig familie. Mijn ouders ontfermden zich over hem zodat hij met sinterklaas bij ons thuis mee kon doen aan pakjes avond, maar ook met de kerst was hij vaste gast aan tafel. Gastvrijheid was een groot goed bij mijn ouders. De hele buurt kwam altijd bij mijn vader als er iets stuk was. Mijn vader had twee gouden handen en kon bijna alles repareren wat hij dan ook deed. En nooit heeft hij iemand daar voor laten betalen . En daarom verdomme ben ik zo kwaad dat twee mensen op hun oude dag worden beschuldigd van de vreselijkste dingen. Met als resultaat een dochter en een zoon die nooit meer thuis komen en dat op basis van waanzin en idioterie. Mijn vader is in 1996 overleden aan longkanker. De laatste streek die mijn zus vlak voor zijn overlijden flikte was (mijn vader lag op een bed in de kamer) bij mijn vader in bed kruipen en hem voor de zoveelste keer vragen ,nee smeken of hij erkennen wilde dat hij haar misbruikt had. Mijn vader had niets te bekennen en heeft dat dus ook nooit gedaan. De nacht dat mijn vader is overleden heb ik samen met mijn jongste broer geholpen met het opbaren van mijn vader. Dat heeft mij goed gedaan. In alle vroegte van de morgen heb ik samen met mijn broer in de tuin waar mijn ouders samen vele uren vertoefden een biertje gedronken. Ons vader luste ook graag een pilsje,dus. Die ochtend hen ik voor het laatst gehuild daarna heb ik geen tranen meer gelaten maar heb ik wel definitieve keuzes gemaakt in het leven. Keuzes die niet voor iedereen leuk zijn. Een tussenweg is er niet meer daar is er te veel voor gebeurd . Vanaf dat moment heb ik besloten dat als het enigzins mogelijk is ik de daders van het onheil ons allen overkomen ter verantwoording te roepen. Misschien is dit schrijven voor sommige mensen een reden tot nadenken. Ik gruwel van site s of forum s als Ememo en Fragile Wing. Of nu het nieuwe LcvT. En Alternatief Beraad om er maar een paar te noemen. Wat voor ellende brengt dit nu allemaal weer , en heeft het al veroorzaakt. Wie zal het weten?

Bovenstaande was mijn antwoord op Vick maar is een beetje uit gelopen.

@ Rob

misschien wel uitgelopen,maar daardoor wel helder!

@Rob, ik herinner nog maar even aan wat je in deel 1 van deze discussie schreef over de beschuldigingen van je zus:

Vier zwangerschappen waarvan drie kindjes op rituele wijze zijn verbrand, een kind van een tweeling is verkocht. Mannen in lange zwarte jassen , abortussen gepleegd door middel van een ingebrachte slang door de mond ,en zo kan ik nog wel even doorgaan, de absurditeit ten top.
Rob (11 03 07 – 22:09)

Rob, het is tenenkrommend!

Rob vertelde ook dat de therapeut van z’n zus o.a. via “drukpunten” diagnosticeerde dat ze seksueel misbruikt moest zijn.

Welaan, ‘deskundige’ Amerikaans kwak-psychiater Bessel van der Kolk, gevraagd om deel te nemen in het LcvT, heeft ook zo’n kunstje:

“This psychiatrist tries to cure mental illness with eye wiggles. He says that memory of childhood abuse is stored in the hips, elbows, and toes.”

bron: http://www.stopbadtherapy.com/experts/ju..

@Rob,
Dank je wel voor je uitgebreide antwoord.
Hoe maakt je zus het nu??
Heeft ze een goed leven, een prettig leven???
Hoe lang heeft die therapie bij die “drukpuntmijnheer” geduurd???

@Rob, dat is een heel verdrietig gegeven wat je daar neerzet, de duidelijk aanwezige van boosheid en machteloosheid die in je verhaal aanwezig zijn om dát wat je ouders is aangedaan en niet om jouw eigen persoontje in de spots te zetten, maakt dat ik je geloof!
Deze dingen gebeuren inderdaad ook en het is diep triest dat liefhebbende ouders zo hun oude dag moeten slijten.
Je ziet en hebt gezien hoeveel pijn en verdriet dit doet.
Dit wat je ouders voelden en jij en je broers/zussen,is levenslang, zo lang jullie leven zal het met jullie meegaan, de ene dag meer dan de andere.
Maar beste Rob, niet dat ik iets wil goedpraten, want dat wil ik in jouw geval hélemaal niet, precies zo gaat het met kinderen/mensen die wél sexsueel misbruikt zijn, aangifte hebben gedaan en waar de dader wordt vrijgesproken om het simpele feit dat ze toen misschien té jong waren om datums te onthouden of kledingstukken exact te beschrijven
Wat ik probeer te zeggen is dat verdriet, onmacht, wanhoop, radeloosheid en boosheid en de eenzaamheid voor iedereen hetzelfde is als je zó‘n verschrikkelijk onrecht wordt aangedaan, daarom vind ik het ook zo jammer dat mensen zich in de haren vliegen met welles nietes.
Het lijden is groot bij beide kanten, zowel de écht getraumatiseerden alsook de vals beschuldigden.

@Rob,
Ik heb diep respect voor het feit dat je dit verhaal hebt willen en kunnen opschrijven. Ik hoop dat er dag komt waarop ik dat lef ook heb. Beter nog dat de persoon in kwestie zou gaan ZIEN hoe fout hij/zij zit en dat het NIET te laat is om zaken nog goed te maken. Onze situatie is tot nu toe iets anders, maar ook wij kunnen van alles verwachten. De volksvertegenwoordigers ??? Ik heb Balkenende, Rouvout, de SP, de PvdA en vele anderen gebeld of gemaild. Reaktie’s ????? Niet 1!

Het is mijn tijd nu om te gaan slapen , maar ik wil in ieder geval even nog op Vick reageren.Je kan me beter niet vragen hoe of het nu met mijn zus gaat. Ik heb namelijk totaal geen genegen gevoelens of wat dan ook meer naar haar toe. In onze geval is er vanaf begin jaren 90 zoveel gebeurd ,dat ik van mening ben dat niet alleen haar therapeuten verantwoording hebben gehad in alles maar dat zij zelf daar ook een hand in heeft gehad. Ik heb er alles aan gedaan om haar ook een andere kant van alles te laten zien . Veel informatie , veel gewaarschuwd maar ik ben op onbeschofte wijze genegeerd. Het klinkt misschien heel hard maar als ze morgen netjes gezegd omrold dan zal ik er geen traan om laten. Hard maar waar. Ze heeft nu met haar man een therapeutisch centrum waar ze zich het komende jaar gaat richten op behandeling en begeleiding van nieuwetijdskinderen . Wat dat dan ook weer mag wezen. De ellende waart verder.

@a.r.
Een van de regels van die verdomde politieke correctheid is dat het ‘slachtoffer’ altijd geloofd wordt. Zo ging het in de middeleeuwse heksenjacht ook. Verstand op nul en veroordelen maar.

Het parlement is een afspiegeling van de samenleving, nou het aantal nitwits in de samenleving is ontelbaar……

@JP,
De “Middeleeuwse Heksenjacht”?? En wie werd er toen geloofd? Wat weet jij over de Middeleeuwen?
tot zover ik het weet werden er vele wijze integere vrouwen, die bevolking dag en nacht bijstonden met hun kruiden en kennis als heks verbrand. En wie zie jij dan als het “slachtoffer” dat toen ook geloofd werd??
Zwam je nou niet een beetje?

@Vick
Ik heb het er al vaker over gehad hoor. Maar ook toen was het typerende kenmerk: iemand werd beschuldigd van Heks zijn, en de beschuldigde kon het op geen enkele manier weerleggen: ontkennen betekende juist dat je heks was.

Google maar eens op “Salem”

Latere Toevoeging: of op Heksenhamer

Illustratief:
In het derde gedeelte wordt ook gesteld dat het té gedreven verdedigen van een beschuldigde erop wijst dat de verdediger onder invloed is van de heks; oftewel zelf behekst is.

bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/Heksenhamer

Dat doet me sterk denken aan eerdere infame beschuldigingen geuit door ene Emma van Ememo aan mijn adres.

Citaat Miss Dee: “Het lijden is groot bij beide kanten, zowel de écht getraumatiseerden alsook de vals beschuldigden.”

En precies om DIE reden moet er bij het aannamebeleid van getraumatiseerden eerst zorgvuldig worden nagegaan of hun verhaal klopt of het überhaupt KAN kloppen.
Verhalen over babymoorden en satanisme zijn sowieso al ongeloofwaardig en moeten eerst op alle fronten zoveel mogelijk gecheckt worden.

En wat is er mis mee om huisartsen en consultatiebureaus in te schakelen?
Als je een operatie moet ondergaan worden ook eerst alle medische gegevens verzameld alvorens men met een behandeling gaat beginnen.

Zo is veel leed te voorkomen.

Een LcvT zou daar nog zorgvuldiger mee om moeten gaan.

@ Miss Dee (13 03 07 – 22:35)
Het welles nietes waar jij over spreekt, wat bedoel je daar mee?
We hoeven er geen enkele discussie over te voeren dat kinderen getraumatiseerd kunnen worden, door seksueel misbruik, affectieve verwaarlozing, mishandeling etc.
Een op serieuze wetenschap gebaseerd initiatief om gespecialiseerde hulp te bieden aan deze kinderen (of volwassenen die nog kampen met zo’n verleden) zou ik hebben toegejuicht.
Maar achter het LcvT zitten een aantal zéér omstreden figuren. Mensen die al veel schade hebben aangericht en via zo’n LcvT dat straks op nog grotere schaal kunnen doen.
Dáárom ben ik mordicus tegen het LcvT initiatief.

@franse dame: En precies om DIE reden moet er bij het aannamebeleid van getraumatiseerden eerst zorgvuldig worden nagegaan of hun verhaal klopt of het überhaupt KAN kloppen. En wat is er mis mee om huisartsen en consultatiebureaus in te schakelen?
Als je een operatie moet ondergaan worden ook eerst alle medische gegevens verzameld alvorens men met een behandeling gaat beginnen.
Ik ben het wel met beiden eens Franse Dame, maar als het zover doorgevoerd wordt lijkt het me niet meer dan rechtvaardig dat ook bij de andere kant (dader)alles in het werk moet worden gesteld om ook die waarheid boven tafel te krijgen. Consultatieburo’s en huisartsen zullen waarschijnlijk maar bij een bijzonder klein percentage weet hebben van zulke misstanden. Ik kan me niet voorstellen dat een dader te biecht gaat bij zijn huisarts en zou het toch gebeuren, heeft deze arts een zwijgplicht!
Een kind zal ook niet zo snel bij een arts gaan vertellen wat gebeurt om diverse redenen. Een daarvan kan zijn dat een van de ouders altijd meegaat.
En als een operatie op stapel staat zal toch ook eerst in de petiënt zelf gewroet moeten worden. Die gegevens heeft de huisarts niet volledig in zijn pc staan. Dan is het zo dat nog niet zó heel erg lang de computers in gebruik zijn bij de medici, dus alles vóór dit tijdperk staat maar summier op kaarten vermeld.

@JP met welles nietes bedoel ik de discussie die gaande is.
De een zegt ja, de ander nee. Ik bemerk ook op deze site veel verdriet wat zich uit in aanval en tegenaanval.Er zijn slechte therapeuten die rare dingen doen om naam te maken, er zijn mensen die faken om aandacht te krijgen of het gewoon interessant vinden, allemaal waar! Maar er is ook een hele groep therapeuten die integer zijn en goed werk doen, er is ook een héle grote groep cliënten die integer zijn en alleen beter willen worden.
Ooit heeft iemand voor de eerste keer een mes in een mens gezet, zonder enige kennis van het menselijke lichaam, ook daar was voor en tegenstand. Maar daar is de medische wetenschap zo groot door geworden.

Sorry voor het lettertype, ik weet niet waar het fout ging

@ Miss Dee
Volgens mij is dat een fout in de software waarop deze site draait, daar kan jij niets aan doen. Ik probeer het te herstellen.
Hersteld, maar weet nog steeds niet waar het aan lag.

@ Miss Dee,
In het verleden heb ik me op Potdorie bezig gehouden met het bestrijden van demonenuitdrijving, zoals die nog plaatsvindt in bepaalde evangelische kringen. (Zoek op Thornberg).
Ik kan je verzekeren dat de therapeuten die zich daarmee bezighielden/houden er oprecht van overtuigd zijn dat ze de cliënt daarmee een dienst bewijzen. MAAR DAT DOEN ZE NIET. Er wordt veel schade mee aangericht.

Wat de demonenuitdrijvingsmethode van Thornberg en de theorie van dissociatie gemeen hebben: ze zijn beiden gebaseerd op een onbewezen uitgangspunt, n.l. het bestaan van demonen danwel het bestaan van “volledige verdringing van trauma’s, resulterend in deelpersoonlijkheden”.
Dat is geen wetenschap, maar (bij)geloof.

Toevoeging (14:19)
Een ander berucht voorbeeld uit de psychologie/ psychiatrie is de theorie van de “grote” Bruno Bettelheim, dat autisme wordt veroorzaakt door kille moeders, (koelkastmoeders) en afwezige vaders.
Dat deze nergens op gebaseerde theorie onnoemelijk veel schade heeft aangericht, moge duidelijk zijn.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Bruno_Bette..

@miss Dee
Jij schreef dit:
“Consultatieburo’s en huisartsen zullen waarschijnlijk maar bij een bijzonder klein percentage weet hebben van zulke misstanden.”

Het zou heel goed kunnen dat zulke kinderen niet door hun ouders naar artsen worden gebracht.
Alleen is het de laatste 20 jaar VERPLICHT om met je kind tot zijn 4e jaar naar en consulatiebureau te gaan en het daarna over te dragen aan de schoolarts als er dingen mis blijken te zijn.
Tegenwoordig is het systeem rond conctrole van kinderen veel dichter dan pakweg 20 jaar geleden, dus situaties als langdurige opsluiting en mishandeling kunnen bijna in Nederland niet meer voorkomen bij een kind dat van geboorte af aan geregistreerd is.
Kinderen zijn leerplichtig en scholen zijn verplicht het te melden als een kind langdurig afwezig is.
Een kind dat herhaaldelijk niet bij een schoolarts wordt gebracht wordt door de inspectie, de raad en de scholen op de hielen gezeten.

Kinderen die slachtoffer zijn van satanische rituelen en daarbij allerlei verminkingen zouden hebben opgelopen, kunnen nauwelijks nog door de mazen van het net glippen.

Er zijn door laatste tientallen jaren heen maar enkele gevallen bekend van ernstige mishandeling en langdurige opsluiting (Meisje van Mulde bijv.) waarbij is aangetoond dat er werkelijk iets heeft plaatsgevonden.
Maar als we nu alle mensen die met vroegkinderlijke traumatische verhalen moeten geloven, zou half Nederland slachtoffers als het meisje van Nulde moeten hebben.

Tot op heden is er NOG NOOIT zo’n kind aangetroffen in Nederland en is er GEEN ENKEL bewijs überhaupt gevonden van samenzweringen en groeperingen die op grote schaal satanische en sektarische praktijken erop nahouden.
Veel DISsers pretenderen hier slachtoffer van te zijn geweest.

Als iemand met zo’n verhaal aan komt zetten, zou elke behandelaar zich achter de oren moeten krabben over de waarheidsgehalte van het verhaal.

En uiteraard moeten mensen die beschuldigd worden ook tot op de bodem nageplozen worden.

Zo is er een verhaal bekend van een man die beweert slachtoffer te zijn geweest van Zonnekinderen op een boerderij in Drente waar 200 mensen bij betrokken zijn geweest bij rituele praktijken.
Ten eerste was (en is) de Zonnekinderen een kinderopvangcentrum en een vakantieoord in Frankrijk, ten tweede heeft nog niemand van al die 200 anderen zich gemeld of ooit van zich laten horen.
Uit wiens fantastische brein is dit verhaal geboren?

Hoe kun je zulke mensen nog serieus nemen?
Juist…… alleen door de historische gegevens erop na te checken.
En wil zo’n patiënt serieus genomen worden, zal hij of zij zich toch op alle fronten open moeten stellen om te zorgen dat de onderste steen boven komt.

Hetzelfde met Jessica T. Die weigert mee te werken aan een gyneacologisch onderzoek.
Als je toch werkelijk misbruikt bent, dan wil je toch er alles aan doen om dit ook bewezen te krijgen?
Juist omdat het zo moeilijk is om bewijzen te vergaren.

Dit ontbreekt tot nu toe bij veel mensen die zeggen vroegkinderlijke getraumatiseerd te zijn.
Er is bij mijn weten (en neem maar van mij aan dat ik veel weet van deze materie) niemand opgestaan om zijn of haar geschiedenis tot in de diepste details boven water te krijgen aan de hand van feiten.
Alleen aan de hand van herinneringen die niet te toetsen zijn.

Dat kan 3 redenen hebben:
1. Ze zijn bang om “betrapt” te worden en hun veilige eigen gecreëerde wereld kwijt te raken en de werkelijke waarheid onder ogen te moeten zien en daarmee verantwoordelijkheid moeten nemen voor hun eigen leven of
2. Ze zijn zo bang voor hun eigen gevoelens en angsten dat ze het gewoonweg niet durven. (kunnen 2 dingen uitkomen: hun angst is irreëel, omdat hun herinnering niet waar blijkt te zijn, of hun angst is wel reëel omdat er daadwerkelijk wat heef plaatsgevonden, maar dan is het de taak van de behandelaar(s) om dit in goede banen te leiden.
3. Ze zijn bang voor daders, maar met behulp van beveiliging is in Nederland veel mogelijk, dus dat is geen excuus om het niet verder uit te laten zoeken, al is het alleen maar om te voorkomen dat er nog meer slachtoffers vallen.

Dit is in het kort hoe ik erover denk.
Je kunt zeggen dat ik misschien te simpel denk, ik weet ook heus dat emoties en gevoelens niet zo simpel in elkaar zitten en dat hier een lang proces misschien wel aan vast zit, maar ik denk wel dat ik hier reëel in ben en dat therapeuten hun cliënten ook moeten helpen om in de realiteit te komen en hun angsten hierin onder ogen moeten zien.

En ik vind nog steeds dat waarheidsvinding daar van veel groter belang voor moet zijn dan nu is bij traumabehandelaars het geval.
Met name die nu zitting hebben genomen in het LcvT.

@ Franse Dame, kleine correctie: Jessica T. weigerde mee te werken aan psychiatrisch onderzoek.

@Franse Dame,

Ik schrijf enigzins off topic, maar de huisartsen, consultatie buro’s en verdere “hulpverlening” in Nederland, luisteren heel slecht naar ouders en kijken heel slecht naar kinderen, als de ouders aangeven dat er een probleem is. Die ouders worden vanaf dat moment overbezorgd genoemd. Misschien zou dat eens een eerste aanzet moeten zijn. Dan kunnen ouders minder snel in het verdachtenbankje geplaatst worden en kunnen kinderen eerder en bovendien beter gediagnostiseert worden en kunnen/hoeven bovenstaande praktijken niet of in elk geval minder voor te komen?

Het gaat er niet om of ze goed naar ouders luisteren a.r.
Het gaat er om dat de “bovenstaande praktijken” waar jij het over hebt, bij veel (DIS)patiënten nooit voorgevallen zijn zoals zij zich het herinneren.

@JP, klopt, dank je wel voor de correctie.

Ik ben nu de 50 gepasseerd dus het is al weer heel wat jaren geleden dat ik op school heb gezeten . Een ding is wel dat ik op de lagere school ieder jaar naar de schoolarts moest. Het onderzoek wat daar ondergaan werd gebeurde in je onderbroek . Sporen van mishandeling op het lichaam zou dan dus makkelijk op te sporen zijn. Verder waren er geen ouders tijdens het bezoek bij de schoolarts.Wat de huisarts betreft . Ik denk dat de relatie huisarts /patient in mijn jeugd beter was dan heden ten dage. Iedereen kon iedereen veel persoonlijker. Ook de sociale controle was beter dan nu, tegenwoordig weten mensen soms niet eens wie hun buren zijn. Bij ons hield iedereen de kinderen van elkaar in de gaten. Als er eens een moeder ergens naar toe moest was er altijd wel een buur die de honneurs waarnam.

Ik ben achterin de 30 Rob, maar ik heb dezelfde ervaring.
Al kun je dat natuurlijk niet als norm nemen voor de rest van Nederland.

Met m’n 112 loop ik natuurlijk al wat langer mee, maar we dreigen het onderwerp, de oprichting van het LcvT, uit het oog te verliezen.

vandaag stond er een berichtje in de krant dat er veel kinderen met name in grote steden en achterstandswijken niet komen opdagen bij het consultatieburo en dat deze mensen dat ook niet actief worden gestimuleerd om wel te komen. Dit melden drie gezinsvoogden in een intervieuw nav de veranderde jeugdzorg.

Ergens schrijft iemand dat de schoolarts in j onderbroek keek, dat is nog wat anders dan een inwendig onderzoek, kan jij zien aan je buitenkant als je seks met je man/vrouw hebt gehad? Daar is iets meer voor nodig dan alleen het voelen of je een liesbreuk hebt ( want dat is wat schoolartsen doen en dan kijken ze niet verder)

Een tijdje geleden was er een discussie gaande dat schoolartsen kinderen zouden mogen controleren op het besnijden van meisjes, dit mogen ze echter niet ( nog niet) dus dan zullen ze ook niet kunnen zien of een kind sexueel misbruikt is, vrouwenbesnijdenis is namelijk wel wat zichtbaarder dan misbruik en zelfs dat mogen ze niet onderzoeken ( jammer genoeg)

Ik denk dan ook dat jullie de zaken ( wederom) weer iets te simpel zien.

De kernvraag blijft of centra gelieerd aan het LcvT verantwoorde therapie aanbieden.
Kunnen mensen uberhaupt een heel misbruikverleden zodanig verdringen dat het pas in therapie ‘opduikt’?
NEE, dat is onmogelijk.
Heeft dat soort therapie dus enig nut?
NEE, integendeel. Mensen worden er alleen maar slechter van.

dan ga je er nog steeds van uit dat er alleen mensen bij die centra voor hulp aankloppen die geen enkele herinnering aan hun misbruik verleden hebben en als je de site goed leest weet je dat dat niet klopt.
Ik kan me eerlijk gezegd ook niet voorstellen dat je geen enkele herinnering hebt en door therapie ze er ineens wel zijn, tot nu toe ben ik zulke verhalen alleen tegen gekomen bij mensen die een kwakzalver tegen kwamen maar mensen die een gediplomeerd behandelaar hadden heb ik nog niet met die verhalen gehoord.

@ Johanna

dan lees jij niet goed op het forum van ememo!

daar speelt deze discussie helemaal niet,wat daar over is neergezet is al van vorige week en dat is gewoon gekopieerd van de site van het LcvT en zoals goede wetenschappers betaamt,( en JP beweert dat hij dat is) zou ik uit gaan van wat er op de site van het LcvT staat.

Johanna het is jammer maar ik denk dat ik jou beter kan negeren daar ik constateer dat je veel overeenkomsten hebt als mijn zus. Jammer , maar wens je wat mij betreft veel geluk . Ik zeg weleens dat de tijd het wel zal leren. Al is dat in veel gevallen dan te laat.

Bij alle DIS-sites wordt notabene geschreven door “dissers” dat ze herinneringen kregen tijdens hun therapie en hoe moielijk het is al die trauma’s te accepteren. Daar wordt openlijk over geschreven! En dat gaat niet over neppeuten maar over gediplomeerde therapeuten!!

@ Johanna
Het eerder aangehaalde onderzoek van Loftus (bovenaan pagina) is illustratief, de meeste ‘clienten’ (87%) ‘herinneren’ zich voor het eerst in therapie dat ze misbruikt zijn.

Natuurlijk zijn er ook cliënten die werkelijk misbruikt zijn en bij zo’n kwak therapeut terechtkomen (er staat namelijk niet KWAK-Therapeut op het bord voor hun ‘praktijk’).

In dat geval maken de kwakkers het zo mogelijk nog gruwelijker dan het al was, in hun zoektocht naar verdrongen herinneringen en deelpersoonlijkheden.
Je moet volgens die kwakkers namelijk herbeleven, herbeleven, herbeleven. Dat werkt averechts:
Je komt er misbruikt, (maar enkelvoudig) hulpzoeken en voor je het weet blijk je met z’n vijftigen te zijn.

Overigens beweer ik nergens een goede wetenschapper te zijn, maar ik ben inderdaad wel afgestudeerd psycholoog (oude stijl).
Ik geneer me voor wat de (vooral klinische) psychologie heeft aangericht.
Ook de psychiatrie blijkt alles behalve vrij van kwakzalverij.
Levend bewijs daarvan is Bessel van der Kolk, nu gevraagd voor het LcvT.

Ik denk ook Rob dat o.a. Johanna niet objectief genoeg is en niet genoeg afstand kan nemen om de feitelijke werkelijkheid te zien in dit geheel.
Logisch dat haar blik vertroebeld is door emoties en door de goede ervaringen die zij heeft in haar therapie.

Dat neemt niet weg dat de kwaktherapeuten (zoals JP dat noemt) die naast wellicht goede resultaten, moeten worden aangepakt als het gaat om de destructieve resultaten zoals die bij Jessica T. en bij de zus van Rob, bij Kate, bij Kitty en al die anderen die hun verhaal op traumaversterking hebben verteld.

Ik ben het met JP eens, dat er eerst feitelijk moet worden bewezen dat vroegkinderlijke traumatisering werkelijk bestaat, dat verdrongen herinneringen bewezen kan worden en dat DIS niet meer te boek staat als een omstreden diagnose.

Het is echt de boel op zijn kop in de wereld van Ellert, Onno, Suzette en Felix.

En niet te vergeten Bessel

@Rob,

nou dat ik op je zus lijk herken ik niet gelukkig, ik was zelfs gisteren geraakt door je verhaal wat je hier schreef en de bizarre actie van je zus op het sterfbed van je vader, en geloof het of niet, maar ik geloof je verhaal, ik heb ook altijd gezegd dat er rare peuten zijn en dat dat een hoop kapot kan maken.Wat ik aan je zus ook niet begrijp is dat ze zo met je vader is omgegaan, want ook al heb ik geen contact meer met mijn vader, diep van binnen blijft het wel mijn vader en ik kan me niet voorstellen dat een kind die van zijn vader houdt zijn vader vals beschuldigd.Dat he gebeurd weet ik en vindt ik triest, dat er slachtoffers niet geloofd worden gebeurd ook en is ook vreselijk triest.

@ Franse Dame:
Ik betwijfel niet dat kinderen al op jonge leeftijd getraumatiseerd kunnen worden hoor!!!

@Johanna
Ik kan (goddank!) niet voor Rob spreken, maar de zus van Rob is als zovelen onder invloed van zo’n therapie gaan GELOVEN dat ze ritueel of anderzins misbruikt was.
Als je er eenmaal van overtuigd bent dat je gruwelijk misbruikt bent, is het een logische stap om contacten met je familie te verbreken.
Dat Rob’s ouders haar toelieten tot het sterfbed van haar vader, (na al die verschrikkelijke beschuldigingen jegens hen) toont volgens mij aan hoe moreel hoogstaand en vervuld van liefde de ouders desondanks jegens haar waren.
Zo zie ik het…

zo zie ik het ook, ik bedoelde het goed hoor, maar waarschijnlijk denk jij dat ik het niet meen ofzo

@ Johanna
Jammer dat je het zo ervaart. Ik neem je zeer serieus.
En ik geloof in je oprechtheid.

@JP, ik heb het er verkeerd neergezet.
Ik weet dat kinderen vroeg getraumatiseerd kunnen raken, ik bedoel meer dat je voor je 5e bijv, getraumatiseerd bent, en daar pas 20 jaar later achter komt. En dat je je kunt herinneren dat je als baby misbruikt bent bijvoorbeeld.
Want tot nu toe wezen onderzoeken uit dat dat niet kan, dat je nauwelijks tot geen herinneringen kunt hebben op latere leeftijd van voor je 3e levensjaar.

Ja, Franse Dame en daarom zijn er daders die tussen de 0 en de 3 (of 5) menen “lekker” hun gang te kunnen gaan

Jullie willen informatie halen bij consultatie bureau’s en schoolartsen, maar ik zou schoolartsen en consultatiebureau-kinderartsen eerst wel eens willen leren waar ze op moeten letten, zodat de kinderen die nu misbruikt worden sneller uit die misbruiksituatie weggehaald kunnen worden en eerder geholpen kunnen worden.

Het lijkt alsof jullie een groot vertrouwen hebben in schoolartsen en consultatiebureau-artsen, maar die mensen weten helemaal niet waar ze op moeten letten. Misschien dat ze het nu een beetje beginnen te leren, maar het is amper 10 jaar geleden dat ik een huisarts heb gecoached in de juiste vraagstelling en de “tekenen” zodat hij in ieder geval één klein meisje uit haar hachelijke situatie kon bevrijden.
en de kinderartsen in de jaren vijftig dachten nog dat kinderen gonorhoe van de wind kregen. “Dat hebben die kleintjes nou eenmaal soms” werd er letterlijk gezegd.
Dat ze het door misbruik opliepen kwam niet in ze op.

@Franse Dame,

Ik schrijf enigzins off topic, maar de huisartsen, consultatie buro’s en verdere “hulpverlening” in Nederland, luisteren heel slecht naar ouders en kijken heel slecht naar kinderen, als de ouders aangeven dat er een probleem is. Die ouders worden vanaf dat moment overbezorgd genoemd. Misschien zou dat eens een eerste aanzet moeten zijn. Dan kunnen ouders minder snel in het verdachtenbankje geplaatst worden en kunnen kinderen eerder en bovendien beter gediagnostiseert worden en kunnen/hoeven bovenstaande praktijken niet of in elk geval minder voor te komen?
a.r. – 14 03 07 – 18:20

Het gaat er niet om of ze goed naar ouders luisteren a.r.
Het gaat er om dat de “bovenstaande praktijken” waar jij het over hebt, bij veel (DIS)patiënten nooit voorgevallen zijn zoals zij zich het herinneren.

@Franse Dame
Ik schreef daarom ook dat ik enigzins off topic ging, maar: In mijn naaste omgeving zijn twee personen, waarvan 1, sinds volwassen persoon een psycholoog bezocht, verwijten aan ouder maakt, waar voordien nooit sprake van is geweest en waarvan ik zeker weet dat deze verwijten niet kloppen, dan wel volkomen uit de context zijn gerukt. 2e persoon is een jong volwassene en ouders van betreffend persoon wachten met angst en beven af, wat de toekomst hen zal brengen, (zij zijn ervan overtuigd dat er heel veel eerder ingegrepen had moeten worden) mocht jong volwassen persoon in handen vallen van imo geDISkwalificeerde psychologen, dan kunnen betreffende ouders hun borst nog nat maken. Ik hoop dat het verhaal zo iets duidelijker is geworden, ik kan op een openbaar forum niet duidelijker zijn dan dit en hoop op Uw begrip hiervoor.

@a.r.
Ik snap je verhaal volkomen.
De huidige schoolartsen zijn erg goed opgeleid wat betreft het herkennen van signalen van misbruik bij kinderen.
Inclusief leerkrachten die dit bijhun opleiding intensief les hierover krijgen.
Mijn ervaringen bij bezoeken aan scholen is dat dit voor een groot deel ook in praktijk wordt gebracht en dat daardoor veel meer boven water komt dan 30 jaar geleden.

Ik heb de discussie over het LCVT gevolgd en ik wil hieronder een overzicht geven van wat uitspraken van enkele personen die in dit LCVT een rol gaan spelen. Die uitspraken zijn wat gedateerd, maar volgens mij zijn hun opvattingen misschien wat genuanceerder geworden, maar zeker is dat niet. Het blijft dus uitkijken met deze club. Therapeuten zijn geen politierechercheurs en geen zoekers naar waarheid.
Verder vraag ik me nog steeds af wat de dames en heren politici nu gaan doen met de aanbevelingen met het rapport van de Gezondheidsraad. Een telefoontje naar het ministerie waar het rapport van de inspectie bleef leverde het voor mij toch wel ontnuchterende antwoord op dat men daar niets van wist.De inspectie verwees mij naar het ministerie, “want er waren wat personele problemen in de inspectie”. En zo word je dan van het kastje naar de muur gestuurd. Straks moeten we weer van voren af aan beginnen.
Ergens wordt op dit forum een en ander verteld over ervaringen met huisartsen en schoolartsen. Mijn ervaringen zijn anders: ik heb uiterst deskundige huis- en schoolartsen op dit gebied gekend, die wel degelijk “verder keken dan hun neus lang was.”
Ook vind ik dat het belachelijk maken van namen op dit forum niet thuishoort. Wat Emma van Ememo destijds met namen van haar zogenaamde tegenstanders deed, moet hier geen navolging krijgen.

Waarheidsvinding…

Waarheidsvinding…(1)
“Er zijn patiënten voor wie het van bijzonder belang is dat de therapeut hen expliciet wél gelooft en bij wie de therapeut hoogstwaarschijnlijk kansloos is wanneer dit niet gebeurt. Dit geldt in het bijzonder voor patiënten die seksueel en anderszins misbruikt en mishandeld zijn (…)”. ( Prof.dr. Onno van der Hart, Un. Van Utrecht,en Kees van der Velden, psychotherapeut in Dth, Tijdschrift voor Directieve Therapie, 2-5-1995)

Waarheidsvinding… (2)
“[ Het Gestructureerde Trauma Interview [brengt] (jeugd)ervaringen [in kaart]: (…), emotionele verwaarlozing of ouderlijke disfunctie; fysieke mishandeling; seksueel misbruik; of andere levensbedreigende of schokkende ervaringen. (…)Voor de gegevens die met deze lijst zijn verzameld, is geen externe validatie in de vorm
van bevestiging door derden gezocht. (…) In sommige gevallen is niet doorge-
vraagd om al te grote angst en herbelevingen als gevolg van het interview te
voorkomen”. (Dr. Nel Draijer, VU, in MvG 8-94)

Waarheidsvinding …(3)
“ Als een zwaar getraumatiseerde vrouw na jaren therapie eindelijk stuit op een pijnlijke herinnering, bijvoorbeeld een verkrachting door een familielid op jonge leeftijd, is het ook belangrijk om uit te zoeken of dat ook werkelijk is gebeurd ?
(…) Het blijkt dat verwerking van een niet-reële herinnering net zoveel opluchting kan geven als een reële herinnering. In de behandeling van getraumatiseerden wordt dan ook al jaren uitgegaan van de stelling dat het er niet toe doet of het waar
is; als het maar helpt.” (Yoeke Nagel, psychotherapeute, in Hervormd Nederland,
22-10-94)

Waarheidsvinding… (4) ‘Of het waar is? De waarheid doet er niet toe. Het gaat om de pijn.’
(Loes Stolker van het Bussemse FIOM, De Journalist, 17 november 2000)

Waarheidsvinding …(5)
“ Het journalistieke principe “hoor-en wederhoor” is naar onze mening dan ook hier niet van toepassing. Het drama speelt zich op een abstracter niveau af, dan de triviale zoektocht naar Waarheid en Onwaarheid.”
(F. Brink, voorzitter NCRV in brief naar WFH, 28 augustus 2000, n.a.v. documentaire Verborgen moeders)

Waarheidsvinding…(6)
“Ik zit niet op het puntje van mijn stoel tot ik zeker weet: Het is waar of het is niet waar.” “Wat zou ik er mee opschieten als ik tegen een cliënt zeg: Ik geloof u niet ? Meestal menen cliënten wat ze zeggen, ook al klopt het niet met aantoonbare feiten. Ze kunnen in een bepaalde fase de fictie nodig hebben om overeind te blijven. Het opdissen van verzinsels maakt dan kennelijk deel uit van die stoornis. Die stoornis is dan uitgangspunt van de behandeling.”
(Drs. Janneke Kok, therapeute, Reformatorisch Dagblad, 24-03-01)

Waarheidsvinding…(7)
“Er zijn geen aanwijzingen dat behandelaars (psychologen en/of psychiaters) beter in staat zijn om aan te geven dat een patiënt de waarheid spreekt of niet. (…) In Nederland wordt echter weinig aandacht besteed aan het feit dat patiënten je ook
om de tuin kunnen leiden of bedriegen.”
( E. Hoenkamp, psychiater verbanden aan PC Bloemendaal te Den Haag, in Hypnotherapie 1994 (2)
Wetenschappelijke onzin?

Sonja Barend: “Mijnheer Nijenhuis, u werkt met mensen die misbruikt zijn. Hoe zit dat?”
Ellert Nijenhuijs (psychotherapeut): “Ik zal u een heel frappant voorbeeld geven van een patiënte van mij. Zij kon haar tanden niet poetsen, want ze verdroeg geen tandpasta in haar mond. Toen hebben wij tijdens haar therapie uitgevonden dat zij vroeger haar vader had moeten pijpen en dan kreeg ze steeds sperma in haar mond. En toen we dat eenmaal ontdekt hadden was het over.” (Dr. H.F.M. Crombag in De Groene Amsterdammer, 24-04-1996)

N.B. Letterlijke tekst uit uitzending

Hervonden herinneringen
“Ik kan daar helemaal niets mee”(…)
“Een incestdader hoeft van mij geen enkele steun te verwachten. Ik wil de ernst van incest als misdrijf dan ook niet bagatelliseren. Het is een veel groter probleem dan dat van de
hervonden herinneringen. Maar als mij als wetenschapper wordt gevraagd wat ik van hervonden herinneringen kan zeggen, is mijn antwoord dat ik er geen enkel bewijs voor kan vinden. Als iemand mij dat bewijs wel kan geven, ga ik meteen overstag.”
(Prof.dr. H. Merckelbach in Reformatorisch Dagblad 23-07-2001)

Argumenten nodig in herinneringenoorlog
“Over de vraag of verdrongen herinneringen nu echt bestaan, wordt geen discussie gevoerd, maar een oorlog. De deelnemers schuwen geen middel om hun gelijk te bevechten, en wetenschappelijke argumenten tellen maar weinig.”

“Believer en non-believer zijn echter termen uit de oorlog over verdrongen herinneringen; in een wetenschappelijke discussie horen ze niet thuis.”

“… het meervoudige persoonlijkheidssyndroom laat ik maar buiten beschouwing, hoewel ik alleen al om administratieve redenen moeite heb met het concept van duizend of meer persoonlijkheden in één lichaam.”
(W.A. Wagenaar,Trouw, 5-11-1997)

Lichaamsgerichte therapie
Zo sprak de Avro-radiojournalist Lammert de Bruin met Annemarie’s therapeut, Peter Kieft. Een onthullend gesprek over Annemarie’s hervonden herinneringen: ‘bij ontspan-ningsoefeningen’ kwamen die gevoelens’ en ‘een intens verdriet naar voren’. Nee, sprake van toneel was er zeker niet, meent Kieft. Want het sneed hem ook ‘dwars door het hart’.
“Pressure-oefeningen’, op vijftig punten in het lichaam, gaven de therapeut uiteindelijk uitsluitsel. “Als die zeer pijnlijk zijn, is dat nog een extra bevestiging, naast de emotie die ik gevoeld heb.” Dus luidde de diagnose: incest.
(Trouw, 15 december 2001)

Perspectieven

“Ik hoop dat andere therapeuten kennis nemen van dit vonnis omdat dit betekent dat je niet vrijblijvend je in de hulpverlening kunt storten.”
( P.J. van Koppen, rechtspsycholoog in uitzending Zembla, Seks, leugens en therapie op 21 juni 2002)

“De ouders hebben de zaak tegen de therapeut gewonnen waarbij dus vaststaat dat een therapeut niet alleen tegen zijn patiënt onrechtmatig kan handelen, maar ook tegen derden, zoals ouders. Volgens mij is dit de eerste keer in Nederland dat dit zo uitgesproken is.”
(A.Caumans, advocaat, in uitzending Zembla, Seks, leugens en therapie, op 21 juni 2002)
http://www.rechtspraak.nl (Arnhem: 07-03-‘02)
sector civiel recht;zaaknummer:1997/1209

Uitspraak rechtbank Rotterdam sector civiel recht 29 januari 2003

Beslissing:
… dat gedaagde onrechtmatig heeft gehandeld jegens eiser door zonder bewijs bijeen te hebben gebracht hem ervan te beschuldigen hem seksueel te hebben misbruikt; verbiedt gedaagde om eiser tegenover anderen te beschuldigen haar seksueel te hebben misbruikt, of straffe van een dwangsom van Eur. 250,— voor elke overtreding op dit verbod, met een maximum van Eur. 15.000,—;

veroordeelt gedaagde om tegen behoorlijk bewijs van kwijting aan eiser te beta- len het bedrag van Eur. 2.500,—.

N. B. De dochter is in hoger beroep gegaan, maar het Hof in Den Haag bekrachtigde de uitspraak van de rechtbank in Rotterdam. De moeder (80 jaar) overleed kort voor de uitspraak van het Hof.

Een lekker stel bij elkaar Carolien , goede bijdrage van je.

Nog even een citaat van Nijenhuis.
Sir dr. Ellert Nijenhuis (toen nog gewoon drs. Ellert Nijenhuis) schreef in PsychoPraxis Jaargang nr. 1, 2 oktober 1999)een reactie op het daarvoor in hetzelfde blad verschenen artikel van Walter Vandereycken hoe therapeuten en patiënten het beste kunnen omgaan met herinneringen aan misbruik in de kindertijd.
In die reactie schrijft Nijenhuis het volgende over “Herinnering aan trauma tijdens de eerste levensjaren” het volgende:

“Vandereycken merkt terecht op dat zeer gebrekkige herinneringen aan ervaringen van voor het vierde levensjaar een normaal verschijnsel vormen. Deze vaststelling mag er echter niet bij voorbaat toe leiden dat herinneringen aan trauma uit die jaren als dubieus worden beschouwd. Zo herinnerde zich een patiënte in psychotherapie ernstig misbruik door haar moeder, dat plaatsvond toen ze nog geen drie was. Ze wees de herinnering stellig af, want ‘moeder kon die dingen niet gedaan hebben’ en ‘de herinnering was heel onwerkelijk’. Tot ontzetting van de patiënte bevestigde een onafhankelijke getuige de gebeurtenis later echter.”

Als we de aanbevelingen in het rapport van de Gezondheidsraad erop naslaan mogen we de conclusie trekken dat Nijenhuis hier iets schrijft waar de nodige vraagtekens bij geplaatst kunnen worden. Maar ja, Sir Ellert weet altijd met een robuuste stellingname te overtuigen van de resultaten van “eigen” onderzoeken.

wordt er eindelijk gedaan wat jullie willen ( namelijk navragen of een herinnering klopt) is het weer niet goed, wat had er dan moeten gebeuren?

@ Johanna
Nijenhuis is er wel vaker van beticht dat hij loog. Zo ook toen bij Sonja Barend over die tandpasta.

Toevoeging: (16:42)
Daarom heb je niks aan dit soort ‘bewijs’, Nijenhuis zal zich dan op z’n beroepsgeheim beroepen, dus het is gewoon onmogelijk te checken.

@ Johanna
Als er geen herinneringen aan seksueel misbruik door een patiënt worden gemeld, moet een therapeut daar verder niet naar vragen.
Alleen een klinisch diagnose is niet voldoende. Daarvoor moet externe validatie zijn. In het voorbeeld van Nijenhuis herinnert de vrouw zich het misbruik van haar moeder niet. Vrij logisch, want het misbruik zou, althans volgens Nijenhuis voor haar derde levensjaar hebben plaatsgevonden. Er bestaat een zekere mate van wat men noemt “wetenschappelijke concensus” over herinneringen voor het derde levensjaar. De vraag is gerechtvaardigd: Hoe komt Nijenhuis tot de conclusie dat die vrouw seksueel misbruikt moet zijn, terwijl zij er geen herinnering aan heeft. Later zou dan een onafhankelijke getuige het misbruik verklaard hebben. Nijenhuis geeft hierover verder geen uitleg. Hij zegt het, dus is het juist. We hebben meer van die verklaringen uit “eigen” onderzoek van Nijenhuis gehoord. Maar zijn dit bewijzen? M.i. kunnen ze gerangschikt worden onder anektodische verhalen. Of ze de toets van de wetenschappelijke kritiek kunnen doorstaan is nog maar de vraag.

tja, zo kan je elk wetenschappelijk onderzoek in de prullenbak gooien want wie garandeert dat het op de juiste manier is uitgevoerd.Ik neem aan dat je er niet bij was toen EN zijn onderzoek deed,dusmoet je iemand maar op zijn blauwe ogen geloven, maar dat geldt voor elk onderzoek he.

Misschien had deze vrouw flashbacks die ze niet kon plaatsen en is ze op onderzoek gegaan?
Zo kom ik zelf ook regelmatig stukjes van mijn herinnering tegen en ga dan kijken of het waar is, soms vindt ik bewijzen voor een herinnering, soms niet, vindt ik hem niet dan ga ik er vanuit dat het niet waar is,want waarom zou ik willen dat gruwelijke dingen waar zijn,kom ik er later achter dat het toch klopt,tja, das dan vette pech.

@Johanna
Dit was geen wetenschappelijk onderzoek, maar niks meer dan een niet te bewijzen bewering van Nijenhuis.
Als verdringing zo vaak voorkomt in het werkelijke leven, als al die therapeuten het regelmatig meemaken, dan moeten ze het ook op een toetsbare manier kunnen aantonen, maar dat kunnen ze niet.
Als Nijenhuis (of wie dan ook) had gezegd dat G*d met hem gesproken had, zou ik hem óók niet op z’n woord geloven.

@Johanna
Iedere respectabele wetenschapper zal gebruik maken van proefpersonen of controlegroepen. Daar rept Nijenhuis met geen woord over. Ook zijn onderzoeken met de hypocampus van getraumatiseerden werden/worden voor zever mij bekend niet gestaafd door uitkomsten met proefpersonen. Hij wekt de indruk alleen maar onderzoeken te doen die hem bevestigen in zijn verklaringen. Wishful thinking, heet dat.

Als jullie daadwerkelijk zijn onderzoeken zouden lezen, ipv af te gaan op de indruk die iemand wekt, zou je zien dat Nijenhuis wel degelijk wetenschappelijk goed onderbouwd werk verricht.
Een van de VELE artikelen:

- Ehling, T., Nijenhuis, E. R. S., & Krikke, A. (2004). Amygdalar volume in women with florid and recovered dissociative, disorders, and healthy controls. International Society for the Study of Dissociation, 21st International Fall Conference. New Orleans, November 18-20.

Sorry, ik volg Sir Ellert al jaren. Hij geniet alleen maar erkenning, als je dat zo noemen mag, binnen zijn eigen vakgenoten. Wetenschappelijk goed onderbouwd werk moet ook erkend worden door andere wetenschappers. En dat is bij Nijenhuis allerminst het geval.

Het is noodzakelijk eens aan de bel te trekken bij de nieuwe minister van VWS, de vaste kamercommissie van VWS, de hoofdinspectie van de GGZ om eens te informeren hoe het LCVT de aanbevelingen van het rapport van de Gezondheidsraad in 2004 heeft verwerkt in zijn opzet. Die aanbevelingen zijn destijds door de toenmalige minister van VWS overgenomen. Pas als dit duidelijk wordt en die aanbevelingen gewaarborgd zijn, zou het groene licht gegeven kunnen worden. Dus, mensen schakel de politiek in!

@Sarieke
Suzette Boon en Onno van der Hart heb ik nu al wat nader besproken, Nijenhuis komt ook nog aan de beurt.