LcvT: de acht jaar grens
Om in aanmerking te komen voor behandeling door een bij het LcvT aangesloten 'topreferent centrum' moet de patient vroegkinderlijk chronisch getraumatiseerd zijn. In praktijk betekent dit dat de traumatisering vóór het achtste levensjaar plaatsgevonden moet hebben.
Het LcvT over de screening en diagnostiek:
"Een psycholoog of psychiater voert het kennismakingsgesprek. Indien mogelijk start het invullen van de zelfscore-vragenlijsten nog op de dag waarop ook het kennismakingsgesprek plaats vindt. Na het invullen van de vragenlijsten stelt de intaker vast of uitgebreide diagnostiek noodzakelijk is of dat de patiënt wordt terugverwezen of doorverwezen. Bijvoorbeeld wanneer uit de vragenlijsten blijkt dat er geen sprake is van traumatische ervaringen die voor het achtste levensjaar hebben plaatsgevonden." (bron, mijn nadruk)
Die acht jaren grens lijkt op het eerste gezicht nogal arbitrair, waarom zou een kind in het tiende levensjaar niet chronisch getraumatiseerd kunnen raken? Of een puber?
Het antwoord heeft natuurlijk alles te maken met de DIS oriëntatie van het LcvT. Want wat lezen we op Caleidoscoop:
Het ontstaan van DIS
Het hebben van DIS blijkt vrijwel altijd samen te gaan met een verleden van ernstige en aanhoudende traumatisering in de vroege jeugd, waarin de identiteit van de persoon nog gevormd moet worden (in het algemeen tot het achtste levensjaar). Het kan hierbij gaan om emotionele verwaarlozing, psychisch, fysiek of seksueel geweld (waaronder incest) of combinaties hiervan, in het gezin van herkomst of in de ruimere leefomgeving van het kind of beide. (bron, mijn nadruk)
Het LcvT beperkt zich dus welbewust tot die subgroep waarbij men (volgens hun eigen veronderstellingen) dissociatieve identiteitsstoornissen verwacht. Dit is gevaarlijk, want de 'diskundigen' gaan nu ook een zéér makkelijk te beinvloeden groep (kinderen) behandelen. Het is genoegzaam bekend wat deze therapeuteraars onder volwassenen hebben aangericht.
(dank aan A.M.)
Reactie van Emma op Ememo
“Nog een uitlegje voor JP, die zich in allerlei bochten wringt getuige zijn geschriften om alles wat met DIS te maken heeft of daarnaar ruikt, onderuit te halen en daarbij spijkers op laag water zoekt. Hand in handje met zijn volgelingen. Zoveel tegengas valt niet meer binnen normale kritiek, maar krijgt terroristische trekjes, is mijn mening.”
In antwoord op je onzin.
De grens van 7/8 jaar wordt algemeen aangehouden en heeft van alles te maken met de ontwikkeling van hersenen.
Bovendien zit het al in de naam van de LCVT. Landelijk Centrum voor Vroegkinderlijke Traumatisering.”
Beste Emma, leg mij dan eens uit wat de stichting Animus met dit initiatief te maken heeft? Die komt toch op voor alle PTSS-ers?
En leg ene P.L. van de IGZ, die blijkbaar z’n uiterste best doet het DIS aspect te bagatelliseren, dit ook even uit, want meneer begrijpt het geloof ik nog niet zo goed.