Liever juist niet anoniem. Komt het tot een rechtzaak, dan is ondersteuning van het bewijsmateriaal wel zo belangrijk.

@Jörgen
Daar heb je natuurlijk gelijk in.

Het is niet alleen voor de rechtzaak maar ook om duidelijk te krijgen dat deze man systematisch verkeerd bezig was en daardoor meerdere slachtoffers heeft gemaakt,

Op zich een goed initiatief hoor zo’n oproep maar ik denk dat het weinig zin heeft om je
daar te melden. Kun je beter gelijk bij de politie doen. Of bij een andere instantie. Dan heb je kans dat er nog iets mee gebeurt. Bij een particuliere website vraag ik me dat af.

@xxxx: of het nou wel of niet voor de rechtzaak is maakt niet uit. Je krijgt door alleen maar meldingen bij een website echt niet duidelijk of deze man inderdaad systematisch verkeerd bezig was en er meerdere slachtoffers zijn. Dan zal er toch echt onderzoek naar gedaan moeten worden. Iedereen kan namelijk wel een melding doen. En anoniem klagen heeft natuurlijk al helemaal geen zin. Want dat valt nooit op waarheid te controleren.

@Jaco
Een anonieme melding kan voor de meldster een eerste stap zijn. Strafrechtelijk heb je er inderdaad niks aan, maar het kan mensen nét over de streep trekken om in een latere fase er wél mee naar buiten te treden.

@ JaCo
Ik denk dat je wel wat steun kan gebruiken als je van plan bent aangifte te doen….je moet je namelijk heel kwetsbaar opstellen….misschien kun ke eerst via een particuliere website wat moed !!! op doen…. meestal denk je volgens mij nl. dat je zelf FOUT zit….(of dat wordt je aangepraat)…en als iemand je van die gedachte af kan helpen, durf je misschien stappen te ondernemen!

Had vast niemand verwacht…….maar er zijn er ondertussen meer die een aanklacht in gaan dienen…..

@xxxx
Goed nieuws dus! Als “dokter Rien” niet met z’n handen van z’n patiënten kan afblijven zijn die aanklachten z’n verdiende loon.

ja maar helaas kan hij nog nog fff verder gaan omdat hij in hoger beroep is gegaan……trouwens het zijn niet alleen zijn “handen”…waar over geklaagd moet worden….wat dacht je van zijn profesionaliteit…….Weet je wat zijn specialiteit is…..??? Mensen AFHANKELIJK van hem maken……

Mensen afhankelijk maken is naar ik vrees (groten)deels de bestaansgrond van de psychotherapie. Het liefst vertellen ze je jarenlang dat je hén nodig hebt om de tegenslagen van het leven de baas te worden.
In feite praten ze je daarmee hulpeloosheid aan.

om nog maar niet te spreken van trauma’s die ze je AANPRATEN!!!!

@JP Wat psychotherapie betreft vind ik het onterecht om te zeggen dat het je afhankelijk zou maken van de hulpverlener. Een goede therapeut bevordert juist je onafhankelijkheid en een steviger en stabieler zelf en mijn ervaring is dat dit ook echt gebeurt. Dat kost alleen veel tijd en niet een half jaar. Ik ben nu veel sterker geworden dan ik was, veel onafhankelijker dus. Ik ben dus erg blij dat we veel in de therapie investeren en het niet na een korte periode is gestopt. DAN was ik pas afhankelijk gebleven.

Ik ben nu wel tot de conclusie gekomen dat het wereldje van de DIS-hulpverlening zoals te zien is via de site FW een wereld van bedrog is. Alleen al het feit dat er nooit enig woord wordt gerept over R.S. en de ongelooflijke verhalen die je er leest. Ik heb de website als link van mijn website gehaald, want ik vertrouw het niet meer. Ik voel me echt heel erg bedonderd en ik heb vreselijk te doen met cliënten die in dat cirkeltje van ellende leven en geen uitweg zien. Het wordt gewoon in stand gehouden.
Het verbaast mij helemaal niets dat het zoveel moeite kost voor slachtoffers van R.S. om naar buiten te treden. Niemand lijkt achter ze te staan in het circuit. Waarom staat er geen hulpverlener op om het heft in handen te nemen? Waar zijn ze nu? Wie zwijgt hierin is net zo schuldig als menig dader! Ik wil zelf ook hulpverlener worden. Daar studeer ik voor. Maar in wat voor wereldje kom ik eigenlijk terecht???

@ Jp
je kan niet alleen de psychotherapie de schuld geven van het afhankelijk maken van cliënten. Sommige mensen vinden het maar wat fijn om afhankelijk te zijn van een ander, daar leent een therapeut zich heel goed voor. Zelf geen stappen hoeven ondernemen, kunnen blijven hangen in je slachtofferrol, ale aandacht krijgen, ik bedoel maar……

@Yeal, Er zijn therapeuten waarbij hun ego enorm wordt gestreeld als cliënten zich afhankelijk van hem of haar opstellen. Dus beiden houden het in stand. Dan heb je het dus over een slecht functionerende therapeut, die wil REDDEN omdat hem of haar dat een superieur en belangrijk gevoel geeft.
Cliënten varen er soms schijnbaar ook wel bij, want het is immers best prettig als iemand voor je zorgt? Vooral als je nooit liefde of zorg hebt gekend. Maar je hebt er uiteindelijk niets aan, want als de therapie stopt heb je weer een nieuwe therapeut of pastor nodig om je te beschermen en te verzorgen…

@E.Tina J en Yael
Nou ja, ik was natuurlijk wat cynisch. maar we moeten niet vergeten dat we het hier over een hele nieuwe “industrie” hebben en net als elke andere industrie moeten ze een vraag creëren en duidelijk maken dat alleen ZIJ je kunnen helpen. En dat doen ze dus ook. Vergeet niet dat we pas een jaar of zestig van de ‘zegeningen’ van psychotherapie kunnen genieten, onze voorouders moesten het allemaal zelf opknappen.

Ik wil niet zeggen dat er geen enkele plaats is voor psychotherapie, maar rol en nut ervan worden volgens mij schromelijk overdreven. Veel psychotherapie is gebaseerd op vage, onbewezen uitgangspunten en sommige varianten (zoals DIS-therapie) zijn ronduit gevaarlijk.
Tana Dineen heeft hierover hele verstandige dingen te zeggen.

Natuurlijk heeft ook een cliënt eigen verantwoordelijkheid. De grootste verantwoordelijkheid ligt natuurlijk bij de hulpverlener, maar zodra die met allerlei rare esotherische therapietjes en theorietjes komt, mag ook van de client enig kritisch vermogen verwacht worden.

Tot slot nog even over F.W.: wat zich dáár afspeelt is de ultieme illustratie van hoe gevaarlijk psychotherapie kan zijn. Ik heb ook te doen met de schrijfsters daar, maar in hun waan (hersenspoeling) zijn ze praktisch onbereikbaar geworden voor kritische geluiden.

@JP Even het artikel van Tana Dineen gelezen. Er staan best goede kritische stukken in, maar over het algemeen krijg ik toch weer het gevoel van een psycholoog die er een eenzijdige mening ophoudt en zich vastklemt aan bewijs, bewijs. Een echte wetenschapper dus.
Dan ben ik dus niet zo wetenschappelijk georiënteerd, tenminste niet als enig uitgangspunt. Ik geloof in het hele verhaal. Met name wat er in de geest van mensen gebeurt kun je nu eenmaal niet meten met welke grafieken ook. Het is al eeuwen de klinische praktijk die naast de empirische wetenschappelijke basis wordt gehouden. Ik heb gewoon heel veel respect voor hulpverleners, en die zijn er niet zoveel, die echt nog puur gericht zijn op het welzijn van de cliënt. Hun persoonlijkheid, inzichten en bijzondere vaardigheden en hun wil om tegen de tendens in te gaan dat het persé binnen een 15 keer gesprekken rond moet zijn hebben toch menig slachtoffer tot overlever helpen groeien. Helaas, dan moeten eerst die bedriegers eruit.
Over FW, ik wil niet gaan beweren dat de schrijfsters allemaal fantaseren, maar ik ben er van overtuigd dat er wel enkele tussen zitten die de boel draaiende houden.

@E.Tina J.
Je begeeft je nu op gevaarlijk terrein. Ik neem aan dat je niet graag zou willen dat de medische wetenschap zich slechts deels baseert op empirisch bewijs. Je wil toch geen medicijn krijgen waar je alleen maar zieker van wordt?

Dezelfde eisen zou je aan psychotherapie moeten stellen. Maar dat gebeurt niet. Een groot deel van de psychotherapie is gebakken lucht, allerlei pretenties, maar ze weten feitelijk geen zak.

Tot ongeveer zeventig jaar geleden bestond er niet zoiets als ‘psychotherapie’ dus evolutionair gezien kan de mens prima zonder. Liever een riool dan een ‘psychotherapeut’ die je leert leven met diarree.

@JP Ik ben het met je eens dat er altijd onderzoek moet worden blijven gedaan naar empirische bewijzen, maar een gezonde en autonome cliënt die een psychotherapie verlaat, waarom wordt dat niet als bewijs gezien, maar moet het altijd te METEN zijn. Ook ben ik het met je eens dat onder het mom van psychotherapie veel schade aangericht kan worden, wanneer dit vanuit een verkeerde basis en diagnose wordt gegeven door bovendien een kwakzalver met een te hoge eigendunk. Dit neemt niet weg dat psychotherapie voor hen die een intensieve en lange behandeling nodig hebben effectief kan zijn, al valt dat niet altijd objectief te meten.

@JP
Zo’n 70jaar geleden zou ik in een dolhuis ten onder zijn gegaan. Een dolhuis zonder riool, maar met ketenen, want er was nog geen psychotherapie.

Zonder psychotherapie zou ik in deze tijd compleet afhankelijk zijn geworden van de psychiatrie.
Tussen mijn psychiatrische opnames door had ik naast mijn huisarts een psychiater, een psychiatrisch sociaal verpleegkundige, vier dagdelen per week een psychiatrisch geschoolde gezinsverzorgster en een maatschappelijk werker. Ik was compleet afhankelijk van hulpverlening.

Sinds mijn psychotherapie vijf jaar geleden is beëinigd leef ik geheel zelfstandig en heb ik geen hulpverlener meer gezien. Hoeveel bewijs heb jij nodig dat psycho-therapie ook nuttig kan zijn? en in ieder geval goedkoper is voor onze maatschappij?

@Vick
In 1999 (om precies te zijn: 6-08-1999) publiceerde Zorgvisie een onderzoek waaruit bleek dat jaarlijks rond de dertig gevallen werden gevonden die vergelijkbaar zijn met Jolanda Venema, het zwakzinnige meisje dat naakt aan de ketting werd gelegd.

Als het dolhuis concept in de zwakzinnigenzorg is afgeschaft, dan is dat van zéér recente datum.

Je schrijft:”Zonder psychotherapie zou ik in deze tijd compleet afhankelijk zijn geworden van de psychiatrie.
Je geeft daarmee zelf al aan dat de psychiatrie een dubieuze rol speelt. Ik vrees (maar dat is m’n persoonlijke mening) dat de psychiatrische behandeling in veel gevallen averechts werkt en in feite bevestig je m’n mening.

Natuurlijk ben ik blij dat het nu goed met je gaat, en (daar heb je wel een punt), psychotherapie kan zeker óók nuttig zijn. Maar overschat de bijdrage van psychotherapie niet.
Ter illustratie: Borderline stoornissen worden veelal spontaan minder tussen het 45- en 50-ste levensjaar, onafhankelijk of je nu therapie had of niet.

Natuurlijk kan psychotherapie helend werken….door het inzicht wat je op jezelf krijgt. Maar ja wat RS betreft…………….
Volgens mij kikt hij op de meest bizare verhalen van patienten……..en hebben ze die niet….dan praat hij ze gewoon aan……Machtsmisbruik op alle fronten…..geestelijk EN lichamelijk…..dat lukt je als psych. wel als je mensen afhankelijk van je maakt….