Een oplettende lezer informeerde me gisteren over de uitspraak van het College van Beroep voor het bedrijfsleven inzake het conflict tussen De Nederlandsche Bank (DNB) en de stichting Kingdom Financial Services (KFS). De uitspraak was op 28 augustus 2007.

Het betreft hier het hoger beroep dat DNB instelde tegen de beslissing van de rechtbank te Rotterdam dat het opleggen van een dwangsom (5.5 miljoen euro) gegeven de omstandigheden dat KFS niet langer de beschikking had over het geïnvesteerde geld, onterecht was.

 Om nog even het geheugen op te frissen: In 2004 greep DNB in toen bleek dat grote sommen geld naar Zuid-Afrika verdwenen. Een aantal 'investeerders' uit kerkelijke kring (Berea) waren in zee gegaan met KFS, een van vele stichtingen van "geestelijk leider" Rob Allart, die hen risicoloze jaarrendementen van 24- tot 50% beloofde. Het geld zou worden aangewend voor overbruggingskredieten aan de zwarte bevolking van Zuid Afrika. In werkelijkheid werden de gelden voor een groot deel voor risicovolle projecten aangewend. Daarbij komt nog dat KFS niet over de noodzakelijke vergunningen beschikte om 'bankje te spelen'. Het gevolg liet zich raden: ongeveer 37 beleggers gingen voor 5.2 miljoen euro de boot in.

In hoger beroep is DNB in het gelijk gesteld en mag zij de bestuurders van de stichting KFS een dwangsom opleggen. Dit moet een flinke tegenslag voor de Allart's zijn, omdat nu in principe beslag gelegd zou kunnen worden op hun bezittingen of inkomsten. Aan de andere kant is het maar de vraag of er werkelijk iets te halen valt: in het verleden bleek onroerend goed (in het bezit van vader en zoon Allart) 'verhypotheekt' zodat beslaglegging vermoedelijk weinig zin heeft. En loonbeslag schiet ook niet echt op, vrees ik.

De FIOD stelde een onderzoek naar de Allart's in, waaruit ondertussen gebleken is dat er nog veel meer niet klopt. Zo blijkt er een paar ton aan de strijkstok te zijn blijven hangen, deels in de vorm van giften aan henzelf, maar ook aan familieleden.

Dat staat in schril contrast met de wijze waarop Allart zichzelf presenteert. Zo lezen we in het vonnis (zie punt 5, Het standpunt van KFS in hoger beroep) dat de investeringen een ideeël karakter hadden: een evangelisch project dat werd uitgevoerd door de HOAF. En dat Allart sr "..., gezien zijn positie als geestelijk leider, ook in morele zin borg stond voor een juiste afronding van deze zaak".
Ja,ja, familieleden die participeerden kregen hogere rendementen aangeboden dan 'gewone' investeerders, meer dan een ton 'verdween' ter financiering van een riante bungalow voor Allart junior, jurken, juwelen en apparatuur werden gekocht via de bankrekening van KFS, Allart senior ontving rente over een nooit uitgeleend bedrag van 75.000 euro,  dat was niet ideeël, maar ideaal (voor de Allart's dan). Hier meer daarover.

Ik heb ook nog even het vonnis van de eerste rechtszaak bekeken en ontdekte daarin een opvallende onwaarheid: de Allarts voerden toen aan dat er slechts één buitenlandse investeerder was (pastor Sunday uit Kiev), maar wie het recentelijk door de HOAF gepubliceerde projectenoverzicht bekijkt, ziet daar óók de naam van de Russische Katja Mavlyotova staan, een goede bekende van Rob Allart die in Nederland niet eens een werkvergunning had. Hoe kwam Katja aan al dat geld?

Het is moeilijk om te voorzien wat in praktijk de waarde van dit vonnis is, maar het betekent in ieder geval dat ook een kerkgenootschap niet boven de wet staat. Of DNB nu een dwangsom gaat opleggen weet ik niet ( de dwangsom zal in ieder geval lager zijn dan 5.5 miljoen euro, omdat een aantal investeerders een deal met de HOAF gesloten hebben), maar uit de argumenten maak ik op dat de rechtshandelingen van KFS mogelijk nietig zijn te verklaren. Dat betekent op haar beurt weer dat de gesloten geldleenovereenkomsten met investeerders niet rechtsgeldig waren en tot een terugbetalingsplicht leiden.

Update (1-09-2007)
Artikel in Het Nederlands Dagblad 

bronnen:
Vonnis College van Beroep voor het bedrijfsleven (28-08-07)
Eerder vonnis Rechtbank Rotterdam (16-01-2006)